ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ MY VILLAGE | ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ, ΤΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΜΕΡΗ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΑΓΟΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο Πλακιάς είναι παραθαλάσσιος τουριστικός οικισμός στην περιφερειακή ενότητα (πρώην νομός) Ρεθύμνου στη νότια Κρήτη. Ο Πλακιάς ανήκει στην τοπική κοινότητα Σελλίων και Μύρθιου, στη δημοτική ενότητα Φοίνικα στο δήμο Αγίου Βασιλείου. Από το 1997 μέχρι το 2010 ανήκε στο δήμο Φοίνικα, του οποίου και ήταν η έδρα. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 143 κατοίκους. Στον Πλακιά λειτουργεί 8/θεσιο Δημοτικό σχολείο.Απέχει 35 χιλιόμετρα από το Ρέθυμνο.
Πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες με συντεταγμένες ΕΔΩ .

Όποιος έχει επισκεφθεί τον Λειβαδίτη, στην οροσειρά της Ροδόπης, έχει ενθουσιαστεί με την ομορφιά που απλόχερα χαρίζει η Φύση. Το κελάηδισμα των πουλιών, ο θόρυβος που κάνουν τα γάργαρα νερά του καταρράκτη που σχηματίζεται λίγο πιο κάτω, το θρόισμα των δέντρων σας κάνουν και σκέφτεστε ότι πρέπει να ζείτε ένα όνειρο ή τουλάχιστον σε εποχή διαφορετική από την σημερινή. Τι θα μπορούσε να συναντήσετε λοιπόν, αν επισκεπτόσασταν για πρώτη φορά την περιοχή? Την επιβεβαίωση των υποψιών σας πρώτα απ΄ όλα. Η Φύση κάθε εποχή φοράει ένα όμορφο πέπλο που σας κάνει κάθε φορά να απορείτε με το πόσο μεγάλος Δημιουργός μπορεί να είναι ο Θεός "όταν έχει κέφια". Ξεκινάει από το δύσκολο, μουντό και παγωμένο πέπλο του χειμώνα, αλλά και αυτό γίνεται ωραίο, αν σκεφτείτε ότι οι χειμώνες στην περιοχή είναι ακόμη αυθεντικοί (με εναλλασσόμενα καιρικά φαινόμενα και χαμηλές θερμοκρασίες), πράγμα που σας κάνει και σκέφτεστε ότι το "φαινόμενο του θερμοκηπίου" ακόμη δεν έχει κάνει αισθητή την παρουσία του. Στην συνέχεια φοράει το πέπλο της "Ελπίδας" (έρχεται η Άνοιξη) με τα φυτά και τα λουλούδια να ανθίζουν και να δίνουν χρώμα, ζωή και ελπίδα ακόμη και στην ίδια μας την ύπαρξη. Το γάργαρο και δροσερό πέπλο του καλοκαιριού είναι η φυσική συνέχεια, αυτού του Ανοιξιάτικου. Τελευταίο ακολουθεί αυτό του Φθινοπώρου, όλα τα χρώματα παρατάσσονται σε σχηματισμούς ως ένα τελευταίο ευχαριστώ στη Φύση και ταυτόχρονα ως μια νέα υπόσχεση ότι αυτός ο κύκλος, της ομορφιάς της Φύσης, θα ξαναρχίσει, μετά το απαραίτητο "διαφημιστικό" διάλειμμα, του Χειμώνα. Όταν λοιπόν έχετε μέσα στην ψυχή σας τέτοια συναισθήματα, όταν αφήνεστε και απολαμβάνετε την Φύση και αυτά που σας προσφέρει ως ένας "κρίκος" στην αλυσίδα της και όχι ως "βιαστής" της, όταν έχετε καταλάβει ότι είστε παιδί της και όχι κηδεμόνας της, που δεν ενδιαφέρεται γι αυτήν και δεν τον νοιάζει αν θα την κατευθύνει στην καταστροφή, πώς είναι δυνατόν να μην θεραπευτείτε απ΄ όσα σας βασανίζουν και από όσες άσχημες σκέψεις κάνετε? Όταν φεύγετε λοιπόν για να γνωρίσετε την Φύση με τέτοιες σκέψεις, απολαμβάνετε κάθε στιγμή ηρεμίας που σας προσφέρει και έτσι θα γνωρίσετε σιγά σιγά και τον εαυτό σας. Κατά κάποιο περίεργο τρόπο όταν ανεβαίνετε στον Λειβαδίτη, η Φύση σας καλωσορίζει και απλά μένει να δείτε με ποιον τρόπο θα σας το δείξει. Είναι τα μονοπάτια? Ο καταρράκτης? Οι κορυφές που έχει η περιοχή? Το Κρίνο της Ροδόπης? Οι μόνιμοι κάτοικοι? Είναι όλα αυτά μαζί? Γιατί το καθένα από τα παραπάνω αποτελεί και από ένα κομμάτι του παζλ με θέμα την "Φύση του Λειβαδίτη". Ξεκινώντας λοιπόν την κατασκευή του παζλ, βλέπετε ότι υπάρχει ένα μεγάλο σύμπλεγμα μονοπατιών μικρών και μεγάλων, ευδιάκριτων ή όχι, μέσα στο πράσινο ή το χιόνι (ανάλογα με την εποχή), κάθε δυσκολίας, μικρής ή μεγάλης που σίγουρα όμως σας οδηγούν σε μοναδικής ομορφιάς τοπία και ενώνουν την μία όμορφη εικόνα με την άλλη. Ταυτόχρονα με το περπάτημα κάθε τι, που βλέπετε και συναντάτε δεν μπορεί να συγκριθεί σε καμιά περίπτωση με τις ασχήμιες που συναντάτε στην πόλη. Μονοπάτια που σας οδηγούν στην αυτογνωσία, στο να θέλετε να γνωρίσετε τον εαυτό σας, να τον φτάσετε στα όριά του, να τον δοκιμάσετε, για να δειτε τι αντοχές έχετε. Ένας καταρράκτης ολοκληρώνει το πρώτο μαγικό τοπίο της περιοχής. Ο μεγαλύτερος των Βαλκανίων από άποψης έντασης και ταχύτητας με την οποία πέφτει το νερό και ύψους 40 μέτρων. Ακόμη και ειδική θέση για να τον απολαμβάνετε και να τον θαυμάζετε από μακριά, έχει διαμορφώσει η Φύση. Βλέπετε τα αριστουργήματά της προσπάθησε και τα προστάτεψε, με τον τρόπο της. Δεν μπορείτε να φανταστείτε ότι ένα τόσο όμορφο μονοπάτι, θα μπορούσε να οδηγήσει σε κάτι ακόμη πιο όμορφο, που αγγίζει το τέλειο και την αγνότητα των παραμυθιών που σας έλεγαν οι παππούδες σας. Τα λουλούδια "Μη Με Λησμόνει", οι Σαλαμάνδρες (σαύρες με κιτρινόμαυρο χρώμα που περπατούν αργά και εμφανίζονται μόνο σε μέρη με υγρασία κυρίως Άνοιξη και Φθινόπωρο) και γενικώτερα το όλο τοπίο σας κατευθύνει από μόνο του, στο να περιμένετε να συναντήσετε, αργά ή γρήγορα και κάποιο ξωτικό που θα "επιβεβαιώσει τις υποψίες σας" για άλλη μια φορά, ότι βρίσκεστε σε παραμυθένιο τοπίο. Είτε Χειμώνα επισκεφθείτε τον Καταρράκτη, είτε Άνοιξη ή οποιαδήποτε άλλη εποχή, κάθε φορά θα σας δημιουργεί διαφορετικές εικόνες στο μυαλό, διαφορετικά συναισθήματα και σκέψεις. Όπως προαναφέραμε τα μονοπάτια οδηγούν στα πιο απίθανα μέρη. Εκτός από τον Καταρράκτη λοιπόν, υπάρχουν 7 κορυφές, τις οποίες μπορείτε να επισκεφθείτε. Άλλες έχουν εύκολη πρόσβαση ενώ άλλες λίγο πιο δύσκολη. - Η κορυφή "Ερμάριο ή αλλιώς Βράχια του Αμπάρ Καγιά" με υψόμετρο 1.441 μέτρων. - Η κορυφή "Ερύμανθος ή αλλιώς Αντάλοφος" με υψόμετρο 1.569 μέτρων. - H κορυφή "Μαύρη Πέτρα" με υψόμετρο 1.588 μέτρων. - Η κορυφή "Δρυμός ή αλλιώς Χαιντού" με υψόμετρο 1.617 μέτρων. - Η κορυφή "Μαλλιά" με υψόμετρο 1.699 μέτρων. - Η κορυφή "Διχάλα ή αλλιώς Τσίχλα" με υψόμετρο 1.752 μέτρων. - Τέλος η πιο ψηλή κορυφή του Νομού το "Γυφτόκαστρο" με υψόμετρο 1.828 μέτρα. Όπως λένε οι "μαθουσάλες" της εποχής μας... σκοπός της ζωής μας δεν είναι ο προορισμός αλλά η διαδρομή...και τι διαδρομή όμως... Δεν υπάρχει περίπτωση να μην αισθανθείτε ένα με τη Φύση, να μην καθαρίσει το μυαλό σας από κάθε άσχημη σκέψη και εικόνα που μπορεί να έχετε φέρει από την πόλη. Αυτό συμβαίνει γιατί περπατάτε σε μια αγνή και παρθένα Φύση. Όλη η διαδρομή για οποιαδήποτε κορυφή, σος χαρίζει ένα απίστευτο δώρο, σας δίνει άλλη μια ευκαιρία και σας ξανακάνει εκείνο το αθώο και ανέμελο παιδάκι που ήσασταν, όταν μεγαλώνατε μακριά από προβλήματα και σκοτούρες. Στο χέρι σας φυσικά είναι να δεχτείτε ή όχι, αυτό το δωράκι της ανεμελιάς, έστω και γι αυτό το λίγο που σας προσφέρει ένας περίπατος. Ειδικά όταν αυτός έχει να κάνει με την κορυφή του "Γυφτόκαστρου", τότε δύσκολα το αρνείστε. Είτε ανεβαίνετε από την πλευρά της Ελλάδος, είτε της Βουλγαρίας η κορυφή έχει το ίδιο όνομα "Tsigansko Gradishte" αλλιώς "Γυφτόκαστρο" και είναι μέρος των ΕλληνοΒουλγαρικών Συνόρων, σε υψόμετρο 1.828 μέτρων με τις πυραμίδες και το αυλάκι που χώριζαν κάποτε τις δυο χώρες να είναι ακόμη ευδιάκριτα και να αποτελούν σημάδια του κοντινού παρελθόντος και του τρόπου με τον οποίο γινόταν η φύλαξη και η προστασία των συνόρων των δυο αυτών χωρών. Η πρόσβαση γίνεται από ένα καλοδιατηρημένο μονοπάτι, στο οποίο μπορεί να συναντήσετε, αν είστε τυχεροί, κάθε είδους ζώο που μπορεί να φανταστείτε αλλά και σπάνια είδη φυτών, όπως το Κρίνο της Ροδόπης. Όταν το αντικρύζετε, να στέκεται εκεί μόνο του, ανεμοδαρμένο, σε μεγάλα υψόμετρα, σας κόβεται η ανάσα, είναι σαν να σας χαμογελάει όλη η Φύση και φυσικά η σκέψη να το κόψετε, για να το κάνετε ιδιοκτησία σας, ούτε καν περνάει από το μυαλό σας. Βλέπετε η Φύση έχει μεριμνήσει και κάνει Θαύματα, τα οποία και προστατεύει. Ωραία φαίνονται όλα τα τα παραπάνω. Είσαστε μπροστά στον υπολογιστή σας και διαβάζετε αυτό εδώ το άρθρο. Τι πιο φυσιολογικό? Φυσιολογικά, όμως, φροντίζει να λειτουργεί και η Φύση και κλείνει την αλυσίδα της ζωής με την παρουσία του ανθρώπου (γιατί όσο κι αν φαίνεται περίεργο, είμαστε παιδιά της, παρά τα όσα άσχημα τις έχουμε κάνει). Οι μόνιμοι κάτοικοι της περιοχής, μόλις οκτώ, που είναι συνταξιούχοι και κτηνοτρόφοι, είναι οι μεγάλοι θαυμαστές της. Παρατηρούν καθημερινά, θαυμάζουν και εκτιμούν τι θα πει ζωή και πως δημιουργείται. Βλέποντας ένα ζώο να γεννιέται, ένα δέντρο να καρποφορεί, ένα λουλούδι να ανθίζει, το φύλλωμα των δέντρων να πέφτει το Φθινόπωρο, γνωρίζουν κάθε εποχή τι θα φέρει. Είναι εκεί πάνω κάθε μέρα, κάθε μήνα, κάθε εποχή, όλο τον δύσκολο Χειμώνα και έχουν να σας προσφέρουν ένα μεγάλο χαμόγελο, μια ζεστή αγκαλιά και κάθε είδους πληροφορία που τυχόν χρειάζεστε. Ακόμη και μια ζεστή σούπα στην παραδοσιακή, ορειβατική, ορεινή ταβέρνα του "Καππαδόκα" είναι αναγκαία, όταν έξω εξελίσσεται κακοκαιρία. Η συνεχής παρουσία τους από το 1961 σε αυτά τα μέρη, που κάποτε έσφυζαν από ζωή, τους έχει δώσει το δικαίωμα να είναι οι μόνοι έγκυροι γνώστες της περιοχής. Όπως και να το κάνουμε είναι η ζωή τους, η Φύση τους έχει κάνει "Ήρωες" και κανένας μας δεν έχει το δικαίωμα να συγκριθεί μαζί τους. Είναι καθημερινά εκεί πάνω, αντιμέτωποι με τα στοιχεία της Φύσης και θεωρούν τον εαυτό τους και τυχερό που καταφέρνουν και ζουν μια τέτοια ζωή. Θα μπορούσαμε να μιλάμε με τις μέρες σχετικά με το τι είναι Φύση και το τι αισθάνεται ο καθένας μας, γι αυτήν. Σίγουρα όμως θα καταλήγαμε κάθε φορά σε διαφορετικά συμπεράσματα. Δεν είναι κάτι συγκεκριμένο, κάτι απλό που μπορεί να περιγραφεί ή να αποδοθεί με λόγια. Για μας, ίσως και για σας, είναι όλα όσα αναφέραμε προηγουμένως (σαν κομμάτια του παζλ). Αλλά και πάλι το καθένα από αυτά, ξεχωριστά, δεν μπορεί να αποδώσει την εικόνα, όπως πρέπει. Από ένα παζλ και ένα κομμάτι να λείπει δεν μπορεί να θεωρηθεί τελειωμένο. Το κάθε κομμάτι έχει να αποδώσει τη δική του ενέργεια και την δική του δυναμική στη σύνθεση της Φύσης. Η παρουσία και η αλληλεπίδραση όλων των παραπάνω είναι αυτή που κάνει την διαφορά. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό αρκετό. Ο τρόπος με τον οποίο όλη αυτή η διαδικασία θα φιλτραριστεί,μέσα από την δική σας ψυχοσύνθεση και τον δικό σας εσωτερικό κόσμο, θα φέρει ή όχι, ένα μόνιμο Ουράνιο Τόξο, ένα μόνιμο χαμόγελο μέσα σας. Θα σας γεμίσει με αισιοδοξία και θα σας κάνει να ξαναγίνετε άνθρωποι αγνοί, όσο αγνή είναι και η Φύση. Όσοι είμαστε σε επαφή μαζί της, αυτήν την διαδικασία την επαναλαμβάνουμε συνεχώς, μέχρι που να αρχίσει να καθαρίζει και ο τρόπος σκέψης μας και ζωής μας. Δεν ξέρουμε για σας, αλλά από τότε που αρχίσαμε να ασχολούμαστε με την πεζοπορία, γνωρίσαμε την περιοχή του Λειβαδίτη και κάθε τι που προσφέρει αυτή, και βοηθηθήκαμε μέσω αυτής της διαδικασίας να βρούμε τι θέλουμε από την ζωή μας και πως να το αποκτήσουμε. Όσοι το επιχειρήσετε, να ξέρετε ότι το λιγότερο που έχει να σας προσφέρει είναι να γνωρίσετε τη Φύση. Όσο πιο ανοιχτοί είστε σε εξωτερικά ερεθίσματα αυτού του είδους, τόσο πιο πολλά τα οφέλη για σας. Πάντω όταν έχετε κοντά σας την Φύση, όπως αυτή του Λειβαδίτη που μπορεί και σας προσφέρει ότι μπορείτε να φανταστείτε, όταν ξέρετε τον τρόπο, πώς να ενεργήσετε και μέσα σας και απέναντί της και ειδικά τι να περιμένετε από μιά πρώτη επαφή μαζί της, δεν θα πρέπει να περιμένετε άλλο... Ξεκινήστε...
Αμφιθεατρικά χτισμένο στα 1100 μ. το Καπέσοβο γατζωμένο στην πλαγιά της Μεσαριάς, κρατάει τον παραδοσιακό του χαρακτήρα με μεγάλα αρχοντικά, πετρόκτιστα σπίτια και δρομάκια απόλυτα εναρμονισμένα με το φυσικό περιβάλλον. Τους χειμερινούς μήνες μένουν μόνιμα 10 κάτοικοι αλλά το ο πληθυσμός το καλοκαίρι αυξάνεται κατακόρυφα λόγο των επισκεπτών.
Επί Οθωμανικής αυτοκρατορίας το χωριό αριθμούσε 400 κατοίκους, με τις γυναίκες να είναι περισσότερες επειδή οι άνδρες ήταν ξενιτεμένοι.
Μια βόλτα στο χωριό και ένας καφές κάτω από τον γέρικο πλάτανο στην κεντρική πλατεία με την υπέροχη θέα είναι απαραίτητος
Οι Καπεσοβίτες ήταν φημισμένοι αγιογράφοι με ένα καθαρά δικό τους αγιογραφικό πρόγραμμα με περισσότερες βυζαντινές και λιγότερες δυτικές επιρροές. Ένα δείγμα της τεχνικής τους είναι ο Ι.Ν. Αγίου Νικολάου που έχει χαρακτηριστεί διατηρητέο μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς, χτισμένος το 1793. Η αγιογραφία που ξεχωρίζει στο Ναό είναι ο Πύργος της Βαβέλ και σώζετε η τοιχογραφία του κτήτορα της εκκλησίας Γιαννούτσο Καραμεσίνη.
Η Πασχάλιος σχολή είναι ένα από τα ποιο επιβλητικά κτίσματα του Ζαγορίου χτισμένη το 1861 που σε αυτή στεγάζονται σπάνιοι θησαυροί, όπως ένα από τα τρία πρωτότυπα έντυπα της Χάρτας του Ρήγα Φεραίου και ένα λεξικό του 1627.
Απαραίτητη στάση στο μαγαζάκι του Θουκυδίδη, μια οικογενειακή μικρή επιχείριση με τοπικά προϊόντα που χαρακτηριστικό της είναι η στέρνα που στεγάζεται μέσα στο μαγαζί. Μια στέρνα που μάζευε το βρόχινο νερό τους χειμερινούς μήνες επειδή στο χωριό δεν υπήρχαν πηγές.
Μια ίδια αλλά και μεγαλύτερη στεγάζεται στο διπλανό καφενεδάκι της κεντρικής πλατείας του χωριού.
Το Καπέσοβο βρίσκεται πολύ κοντά στο φαράγγι του Βίκου και η θέα του από ορισμένα σημεία του χωριού είναι υπέροχη, επίσης η σκάλα του Βραδέτο ενώνει τα δύο χωριά με 1200 σκαλοπάτια και 2 πέτρινα γεφύρια αλλά καλύτερα να την κατέβεις από ο Βραδέτο.
Νιώστε το αγκάλιασμα της φύσης, κωπηλατώντας ανάμεσα στις άγριες ιτιές του παρυδάτιου δάσους και τα ανθισμένα νούφαρα που στέκουν κατά συστάδες στον υδάτινο καθρέφτη της. Οι «πλάβες», οι χαρακτηριστικές βάρκες της λίμνης, θα σας φέρουν σε άμεση επαφή με το υδάτινο στοιχείο, σε ασφαλή όμως απόσταση από τα πουλιά που κουρνιάζουν στις όχθες της. Παρατηρήστε με σεβασμό την πλούσια ορνιθοπανίδα της περιοχής∙ αφουγκραστείτε τους ήχους της λίμνης∙ περιηγηθείτε στην καταπράσινη φύση και στις χρυσαφένιες καλαμιές. Κατά την περίοδο που τα νερά της λίμνης είναι χαμηλά - δηλαδή από το φθινόπωρο μέχρι την άνοιξη - έχετε την επιλογή να κάνετε ιππασία, πεζοπορία και ποδηλατάδα στις όχθες της, ή να ακολουθήσετε off road διαδρομές με τζιπ 4X4.
Γευτείτε την πλούσια ιχθυοπανίδα της λίμνης (χέλια, σαρδέλες, κοκκινόφτερα, τσιρόνια, γριβάδια) στις ταβέρνες της γύρω περιοχής.
Ζήστε την εμπειρία του μοναδικού θεάματος που προσφέρουν οι νεροβούβαλοι - 700 τον αριθμό - μοναδικό είδος στην Ευρώπη, τους οποίους θα συναντήσετε στη περιοχή της Βυρώνειας. Τρυφερό θέαμα προσφέρουν και οι φωλιές των πελαργών, με τα κεφαλάκια των νεοσσών να ξεπροβάλλουν μέσα από τα κλαδιά. Θαυμάστε το υπέροχο πέταγμα των αργυροπελεκάνων να παραδίδουν μαθήματα αεροδυναμικής κάθε φορά πού αποφασίζουν να εγκαταλείψουν το νερό ή το έδαφος.
Ένας τεχνητός παράδεισος σας περιμένει…
Στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Σερρών, μόλις 40 χλμ. από την ομώνυμη πρωτεύουσα και περίπου 100 χλμ από τη Θεσσαλονίκη, συναντάμε ένα από τα πιο όμορφα μέρη της Χώρας μας. Tη λίμνη Κερκίνη, έναν από τους 10 υγρότοπους Διεθνούς Σημασίας της Ελλάδας.
Αυτός ο τεχνητός παράδεισος δημιουργήθηκε από την ανθρώπινη παρέμβαση, όταν το 1932 κατασκευάστηκε το πρώτο φράγμα στα νερά του ποταμού Στρυμόνα, στη περιοχή του Λιθότοπου. Με αυτό το πολύ μεγάλο έργο για την εποχή, δόθηκε πνοή στον τόπο και στους παραλίμνιους οικισμούς. Λόγω της μεταφοράς και απόθεσης στη λίμνη μεγάλων ποσοτήτων φερτών υλών από τον ποταμό, έγινε επιτακτική η ανάγκη κατασκευής νέου υψηλότερου φράγματος, καθώς επίσης και η ανύψωση και επέκταση των αναχωμάτων. Τα έργα αυτά ολοκληρώθηκαν το 1982, με αποτέλεσμα την αύξηση της δυνατότητας αποθήκευσης ποσοτήτων νερού για άρδευση και τη βελτίωση της αντιπλημμυρικής προστασίας της πεδιάδας.
Στην ίδια ωστόσο περιοχή προϋπήρχε υγρότοπος και έτσι η λίμνη συνεχίζει να φιλοξενεί σημαντικό πλήθος και αριθμό ειδών, ενώ παραμένει σημαντικός μεταναστευτικός σταθμός πολλών σπάνιων πουλιών.
Σήμερα θεωρείται ένα από τα καλυτέρα μέρη της Ευρώπης για φυσική παρατήρηση 300 περίπου ειδών- σπάνιων και προστατευμένων - που ζουν και αναπαράγονται εδώ. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, που επιστήμονες και ερασιτέχνες απ’ ολόκληρο τον κόσμο επισκέπτονται κάθε χρόνο την περιοχή για τις μελέτες τους. Την πλούσια ορνιθοπανίδα συμπληρώνει ένας σημαντικός αριθμός θηλαστικών που βρίσκουν καταφύγιο στα πυκνόφυτα παραποτάμια δάση που στεφανώνουν τη λίμνη.
Τα τελευταία χρόνια η Κερκίνη γνωρίζει μεγάλη τουριστική ανάπτυξη. Τόσο η λίμνη όσο και η περιοχή γύρω από αυτή προσφέρονται για έρευνα πεδίου, περιβαλλοντική εκπαίδευση και αποτελούν ιδανικό μέρος για την ανάπτυξη του οικοτουρισμού.

Ψάχνω για..
Βρείτε τι μπορείτε να κάνετε στα χωριά μας
Ο ΚΑΙΡΟΣ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
O καιρός σήμερα
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ
Ο Πηνειός Ποταμός ξεκινώντας από τις πηγές του στην Πίνδο, διασχίζει την Καλαμπάκα, τον Θεσσαλικό Κάμπο, τα Τέμπη Λάρισας, ανάμεσα από τον Όλυμπο και τον Κίσσαβο και χύνεται στον Θερμαΐκό Κόλπο. Τα νερά του στην έξοδό τους προς την θάλασσα δημιουργούν το Δέλτα του Πηνειού και τις εκβολές του, μια περιοχή με ιδιαίτερο φυσικό κάλος, σημαντικές περιοχές για τα πουλιά αλλά και για την ιχθυοπανίδα του γλυκού και αλμυρού νερού.
Οι εκβολές του Πηνειού Ποταμού βρίσκονται ανάμεσα από την Παραλία Κουλούρας και την Παραλία Αλεξανδρινής και είναι ένα φυσικό λιμάνι για τους ψαράδες.
Λίγα μέτρα από την ακτή υπάρχει μια φυσική μαρίνα για τις ψαρόβαρκες αλλά και ράμπα για τους ερασιτέχνες. Εκεί μπορείς καθημερινά να βρεις καλό και φρέσκο ψάρι βγαλμένο εκείνη την στιγμή από τα δίχτυα, αρκεί φυσικά να υπάρχει ψαριά.
Στις εκβολές του Πηνειού Ποταμού καταλήγει και διαδρομή με κανό που ξεκινάει από τα στενά των Τεμπών. 
Δείτε Περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ .
Δείτε πως θα φτάσετε από την Λάρισα στις Εκβολές  ΕΔΩ .

Μόλις 1 χλμ. από τον Μεσόπυργο Άρτας (δες την διαδρομή ΕΔΩ) και ακολουθώντας την πινακίδα "ΑΧΕΛΩΟΣ" φτάνεις στην κοιλάδα του "Ασπροποτάμου" ή αλλιώς Κοιλάδα Ποταμού Αχελώου, η νεολαία του χωριού έχει δημιουργήσει μια παραλία στην κοίτη του ποταμού δίπλα στην ροή του. Είναι μια πραγματική παραλία !!! Έχει άμμο, τέρματα για 5Χ5, εξέδρα για βουτιές, τριχιά για να κρατιέσαι να μην σε παρασύρει το ρεύμα του ποταμού. Σε υψόμετρο 325 μ. το κολύμπι παίρνει μια άλλη διάσταση, ανάμεσα από τα βουνά και τα πουρνάρια και το κρύο νερό του Αχελώου, όλα μοιάζουν πρωτόγνωρα. Από τις πηγές του ποταμού στο χωριό Χαλίκι Τρικάλων και μια απόσταση περίπου 85 χλμ. που διανύει το νερό, είναι εντυπωσιακό πόσο κρύο είναι, αλλά και η αίσθηση που προκαλεί στο σώμα σου όταν κάνεις μπάνιο.
Οι διακοπές που μπορεί να κάνει κάποιος στα βουνά της Ηπείρου παίρνουν άλλη μορφή όταν τα συνδυάζεις με κολύμπι στον Αχελώο και η γύρω περιοχή έχει καταλύματα για διαμονή, καλό φαγητό και Ηπειρώτικη φιλοξενία.
Δείτε φωτογραφίες με συντεταγμένες ΕΔΩ.
Δείτε το βιντεάκι στο youtube ΕΔΩ.
Το χωριό Αστροχώρι Άρτας είναι χτισμένο στους πρόποδες του βουνού Αστρί, Σε απόσταση 6 χλμ. από το χωριό και σε υψόμετρο περίπου 1220 μ. ένα καταπράσινο οροπέδιο απλώνεται πάνω σε αυτό το βουνό. Διάφορα καταπράσινα λιβάδια, διάσπαρτα έλατα, δύο συλλέκτες νερού, πολλές καλύβες βοσκών, ένα μαγκανοπήγαδο και πολλά αιγοπρόβατα μαζί με απέραντη ησυχία και θέα όσο βλέπει το μάτι σου είναι όπως έλεγαν και οι παλιοί “η λάκκα στ΄ λίμνη”.
Παλιά υπήρχε λίμνη, σήμερα δεν υπάρχει, που μάζευε τα νερά της βροχής και του χιονιού και τους καλοκαιρινούς μήνες πότιζαν τα ζώα τους οι βοσκοί. Σήμερα υπάρχουν συλλέκτες νερού που μαζεύουν το νερό σε δεξαμενές. Υπάρχουν ακόμα βοσκοί με τα ζώα τους αλλά ο αριθμός τους είναι πολύ λιγότερος από παλιά. Το νερό από το μαγκανοπήγαδο είναι δροσερό και κρυστάλλινο, τα άλογα και τα μουλάρια έχουν αντικατασταθεί από αγροτικά αυτοκίνητα και οι καλύβες των βοσκών έχουν κεραίες τηλεόρασης.
Η θέα είναι απέραντη, αν και το Αστροχώρι είναι 50 χλμ. από την Άρτα, όταν ο καιρός είναι καλός Δυτικά βλέπεις την Τεχνητή Λίμνη Πουρναρίου, Βόρεια τα υπερήφανα Τζουμέρκα και Ανατολικά τους ορεινούς όγκους της Θεσσαλίας.
(δείτε περισσότερα για το οροπέδιο ΕΔΩ)
Κοντά βρίσκετε το εκκλησάκι της Αγίας Παρασκευής χτισμένο από το 1958 και από εκεί μπορείς να δεις το χωριό Αστροχώρι με τα σπίτια απλωμένα στους πρόποδες του βουνού.
(δείτε περισσότερα για το εκκλησάκι ΕΔΩ)
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες με συντεταγμένες ΕΔΩ.
Δείτε το βιντεάκι στο youtube ΕΔΩ.