Άγιος Γεώργιος (Κατιγιώργης) Μαγνησίας
.
Παραλία Φαλάσαρνα Χανιά Κρήτης
.
Κόκκινο Νερό Λάρισας
Πρόσβαση
Οι κυριότερες χιλιομετρικές αποστάσεις για το Κόκκινο Νερό είναι :

1) Λάρισα - Κόκκινο Νερό από Εθνική Οδό Απόσταση 65 χλμ. - Χρόνος 1 ώρα και 25 λεπτά, εναλλακτικά μπορείτε να πάτε και από Αμπελάκια αλλά υπάρχουν κομμάτια της διαδρομής που δε έχουν άσφαλτο.
2) Αθήνα - Κόκκινο Νερό Απόσταση 406 χλμ. - Χρόνος 4 ώρες και 20 λεπτά
3) Θεσσαλονίκη - Κόκκινο Νερό Απόσταση 141 χλμ. - Χρόνος 1 ώρα και 50 λεπτά
4) Ιωάννινα - Κόκκινο Νερό μέσο Καλαμπάκας και Λάρισας Απόσταση 245 - Χρόνος 3 ώρες και 50 λεπτά
5) Αλεξανδρούπολη - Κόκκινο Νερό Απόσταση 440 - Χρόνος 4 ώρες και 25 λεπτά
6) Πάτρα - Κόκκινο Νερό μέσο Αλμυρού Απόσταση 383 - Χρόνος 5 ώρες και 24 λεπτά
Το χωριό
Το Κόκκινο Νερό είναι ένας παραθαλάσσιος οικισμός στο νομό Λάρισας, και βρίσκεται στα ανατολικά παράλια του Κίσαβου.
Απέχει περίπου 50 χλμ. από την Λάρισα, 150 χλμ. από τη Θες/νίκη και 350 χλμ. περίπου απ την Αθήνα. Επειδή ο οικισμός διασχίζεται από δυο ρεματιές και είναι κυριολεκτικά μέσα στο πράσινο, η θερμοκρασία του περιβάλλοντος διατηρείται αρκετά χαμηλά ακόμα και σε περιόδους καύσωνα. Με το Αιγαίο μπρος τα πόδια του και τον Κίσσαβο στην πλάτη του, το Κόκκινο Νερό αποτελεί πραγματικά ένα ξεχωριστό συνδυασμό βουνού με θάλασσα .Ο οικισμός είναι πλήρως οργανωμένος για να εξυπηρετήσει τους επισκέπτες, διαθέτοντας ταβέρνες, super markets, cafe, bar, φούρνους κλπ.
Στο Κόκκινο Νερό υπάρχει πηγή με ανθρακούχο μεταλλικό κόκκινο νερό, όπου οφείλει και το όνομά του στο ότι αν και άχρωμο και διαυγές, αφήνει στα μέρη και τα σκεύη που έρχεται σε παρατεταμένη επαφή, ένα βαθύ κόκκινο χρώμα, γεγονός που οφείλεται στα μεταλλικά άλατα που αυτό περιέχει.
Αναβλύζει σε σταθερή θερμοκρασία 17°C, θεωρείται ιαματικό, πίνεται μόνον επιτόπου και δεν εμφιαλώνεται .
Εκτός από τις δύο παραλίες του οικισμού με βότσαλο υπάρχουν ακόμη, η παραλία Τσιλιγιώργος βρίσκεται ανάμεσα από την παραλία Κόκκινο Νερό και την παραλία Πλατιά Άμμος. Είναι μια μικρή και ωραία παραλία με αμμουδιά, εύκολη πρόσβαση και άφθονα πλατάνια.
Η μικρή ακτή Καλύβι είναι ο πρώτος κολπίσκος που συναντά κάποιος στην ακτογραμμή προς τα Βόρεια μετά την παραλία Πλατιά Άμμος. Έχει μεγάλες πέτρες και χρησιμοποιείται κυρίως από ψαράδες και για ψαροντούφεκο.
Μετά την παραλία Καλύβι βρίσκεται ένας μικρός ορμίσκος, η παραλία Πηγάδι. Το άνοιγμα της παραλίας Πηγάδι φτάνει τα 80 μέτρα, είναι καλυμμένη με λεπτό βότσαλο και τα νερά είναι εξαιρετικά καθαρά και διάφανα. Τα νερά της παραλίας είναι συνήθως ήρεμα, αφού επηρεάζεται μόνο από τους ανατολικούς ανέμους. Το φυσικό περιβάλλον εδώ είναι υπέροχο, αφού τα σκιερά πλατάνια, οι αριές, και οι ελιές φτάνουν σε απόσταση λίγων μέτρων από την παραλία.
Στη συνέχεια της ακτογραμμής βρίσκεται η παραλία Ψαρόλακκας, η οποία είναι η μεγαλύτερη από τις μικρές παραλίες, πανέμορφη με βοτσαλάκι, διάφανα νερά και μαγευτικό περιβάλλον. Απέχει από το συνωστισμό αφού δεν είναι πολύ γνωστή και είναι προσβάσιμη μόνο μέσα από ένα μονοπάτι (περίπου δέκα λεπτών) με πολλά πλατάνια. Δίπλα στο μονοπάτι ακόμα και το καλοκαίρι κατεβαίνει νερό από τις πλαγιές της Όσσας που καταλήγει στην παραλία του Ψαρόλακκα.
Για κάποιους που αναζητούν μοναχικότερες ακτές και περιπλανήσεις στο κατάφυτο φυσικό περιβάλλον της ακτογραμμής μετά την παραλία Ψαρόλακκα, υπάρχει η πετρώδης και ερημική επίσης παραλία της Παναγίας, με παγκάκια, τραπεζάκια και μόνιμη σκιά από τα πλατάνια. Χρησιμοποιείται πολύ από τους ψαράδες της περιοχής.
 Οι λάτρεις του βουνού, με ορμητήριο το Κόκκινο Νερό, μπορούν να περπατήσουν στον Κίσσαβο, να απολαύσουν το δάσος με τις βελανιδιές τις οξιές και τις καστανιές και να κολυμπήσουν στα παγωμένα νερά στους καταρράκτες της « Καλυψώς » .


Οι πληροφορίες είναι και από
 Μάρκο Βαρδάτσικο 
ιδιοκτήτη του καταλύματος "Ξενώνας 1963"
και Νικολέτα Κολέτσιου απο το http://pssiit.blogspot.gr/2012/03/video-foto.html 

Ιστορία
Ο πρώτος που ανέφερε τις ιδιότητες της ποσιθεραπείας των τρεχούμενων νερών της περιοχής, ήταν ο Λατίνος ιστορικός Πλιόνιος ο οποίος είπε ότι «εάν κάποιος ρίξει στο σιντριβάνι των Ευρυμενών ένα χρυσό κόσμημα αυτό θα μετατραπεί σε πέτρα...».
Το νερό του σιντριβανιού θα πρέπει να ήταν το σημερινό μεταλλικό Κόκκινο Νερό και γι αυτό το λόγο υπάρχει πιθανότητα στο Κόκκινο Νερό να βρισκόταν η αρχαία πόλη Ευρυμένες.
Προπολεμικά, αρχές του 1930, χτίστηκε το πρώτο ξενοδοχείο του αείμνηστου Γεωργίου Δημητρακόπουλου, εκδότη εφημερίδας «Ελευθερία» της Λάρισας στην παραλία του Κόκκινου Νερού, με σκοπό να αξιοποιηθεί η πηγή του Κόκκινου Νερού, ο καθαρός αέρας και η θάλασσα.
Δρόμος για αμάξια δεν υπήρχε και οι παραθεριστές μεταφέρονταν με καίκια από το Στόμιο, μέχρις ότου έγινε ο δρόμος που σύνδεσε τη Λάρισα με το Κόκκινο Νερό.
Το νερό είναι πολύ καλό για τις στομαχικές διαταραχές. Πήγαιναν επίσης πολλά άτομα προληπτικά και για την αντιμετώπιση της φυματίωσης.
Ο Γ. Δημητρακόπουλος προσπάθησε να εμφιαλώσει το νερό της πηγής και να το εμπορευτεί.
Η προσπάθεια του όμως απέτυχε διότι το νερό μετά από λίγες ώρες δεν διατηρούσε τη διαύγεια του.
Για την ιστορία της εκμετάλλευσης της ιαματικής πηγής παραθέτουμε στοιχεία από το άρθρο της δημοσιογράφου «Ελευθερίας» Λένα Κισσάβου, που το δημοσίευσε πριν από μερικά χρόνια.
Οι πρώτες μαρτυρίες που μιλάνε για θαυματουργό νερό συναντώνται το 1842.
Το 1900 ενδιαφέρθηκε να εμφιαλώσει το ιαματικό νερό μια αγγλική εταιρία, η οποία προέβη σε υδρομάστευση και κατασκευή εξέδρας στην παραλία του Κόκκινου Νερού, που απαρτίζονταν από δύο τσιμεντένιες βάσεις που υπάρχουν μέχρι και σήμερα μπροστά από τα θερμά θαλάσσια λουτρά.
Η εξέδρα χρησιμοποιήθηκε πιθανόν για τις θαλάσσιες μεταφορές του εμφιαλωμένου νερού και ήταν εν χρήσει μέχρι το 1935, όταν κατασκευάστηκε η εξέδρα από το ξενοδοχείο του Γ. Δημητρακόπουλου.
Όπως φαίνεται όμως από τα στοιχεία, η εμφιάλωση αυτή δε διήρκησε πολύ και η αγγλική εταιρία αποχώρησε από την περιοχή.
Στη συνέχεια ο Γ. Δημητρακόπουλους επιχείρησε τη δεύτερη εμφιάλωση του ιαματικού νερού των πηγών, ενοικιάζοντας από το Δημόσιο τις πηγές, τη δεκαετία του 1930 και κάνοντας εισαγωγή χιλιάδων γυάλινων φιαλών, ειδικά για την εμφιάλωση του ιαματικού νερού.
Η επιχείρηση δεν κράτησε πόλυ λόγω δυσκολίας του νερού να διατηρηθεί στη φυσική του κατάσταση.
Ο ίδιος έκανε κι άλλη απόπειρα εμφιαλώσεως τη δεκαετία του 1950 με την κυκλοφορία χιλιάδων φιαλών, με σύγχρονο πρεσαριστό πώμα, άλλα για τους ίδιους λόγους η επιχείρηση απέτυχε.
Συγκεκριμένα, οι λόγοι για τους οποίους είχαν απότύχει όλες οι προσπάθειες για την εμφιάλωση του ιαματικού νερού ήταν αφενός το ότι ο άφθονος σίδηρος που περιείχε κατακάθονταν στον πυθμένα της φιάλης και καθιστούσε το νερό ανενεργό για παθήσεις που θεραπεύει και αφετέρου επειδή χάνονταν η φυσική ουσία που περιείχε.
Έκτοτε και γι αυτούς τους λόγους δεν επιχειρήθηκε ξανά η εμφιάλωση του ιαματικού νερού.
Έτσι το ιαματικό Κόκκινο Νερό, όπως ονομαζόταν, γιατί από το σίδηρο που περιείχε η περιοχή όπου έρεε αποκτούσε κόκκινο χώμα, πίνονταν μόνο από την πήγή.
Εκείνη την εποχή ολόκληρα καραβάνια από την Μεσοχώρα εξορμούσαν με κατεύθυνση το Κόκκινο Νερό, για να εγκατασταθούν μερικές μέρες στην περιοχή, προκειμένου να κάνουν οι άνθρωποι λουτροθεραπεία ή να πιουν για να γιατρευτούν από τις διάφορες παθήσεις τους.
Τη δεκαετία του 1960 οι πηγές παραχωρήθηκαν στην Κοινότητα Καρίτσας μέχρι το 1979, οπότε με Προεδρικό Διάταγμα παρατάθηκε η παραχώρηση τους έως το 2003.
Ο Friedrich Stahlim αναφέρει στο βιβλίο του «Η αρχαία Θεσσαλία» τις δυο πηγές μεταλλικού κόκκινου νερού. Αναφέρει ότι το νερό είναι ευχάριστα δροσερό (12 βαθμοί Κελσίου) και έχει ωραία γεύση.
Ο Heldreich Theodor το παρομοιάζει με το γνωστό γαλλικό νερό Hauterive του Βισύ και μας πληροφορεί ότι οι δύο πηγές έχουν μεγάλο όγκο νερού αλλά διαφορετική γεύση.
Τέλος, ενδιαφέρον παρουσίασαν και οι εφημερίδες της εποχής για τις θεραπευτικές ιδιότητες του Κόκκινου Νερού με σχετικές αναφορές και καταχωρήσεις. 
Επιχειρήσεις
Κατάλυμα
Ξενώνας 1963
Ξενώνας 1963
Πεζοπορία
Πεζοπορία Πέρασμα Μ. Αλέξανδρου
Πεζοπορία Πέρασμα Μ. Αλέξανδρου
Canoe Kayak
Canoe Kayak Δέλτα Πηνειού
Canoe Kayak Δέλτα Πηνειού
Καγιάκ Θαλάσσης
Καγιάκ Θαλάσσης στα Παράλια Κισσάβου
Καγιάκ Θαλάσσης στα Παράλια Κισσάβου
Photo Gallery
image image image image image image image image image image
Μοιραστείτε το:
Το Κρυονέρι είναι ένας μικρός οικισμός του Δήμου Κεντρικών Τζουμέρκων με 39 μόνιμους κατοίκους (απογραφή 2011) και βρίσκεται στον ορεινό όγκο των Τζουμέρκων, δίπλα στον ποταμό Άραχθο. Ο οικισμός απέχει από την πόλη της Άρτας περίπου 35 χιλιόμετρα ενώ η απόσταση από το Βουργαρέλι είναι περίπου 23 χιλιόμετρα. Πηγή Βικιπαίδεια