Γεφύρι Πορτίτσας
.
Λίμνη Ζηρού
.
Βοβούσα Ιωαννίνων
.
Σπηλιά Λάρισας
Το χωριό
Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 830μ.. Η ονομασία προέρχεται από τις πολλές σπηλιές που έχει στον ορεινό όγκο βόρεια του χωριού. Έχει 324 κατοίκους οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, με το εμπόριο και με τουριστικές δραστηριότητες. Το καλοκαίρι ο πληθυσμός αυξάνει πολύ και το χωριό γίνεται παραθεριστικό.Εκτός από τις ασχολίες των κατοίκων που προαναφέραμε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '50 και αρχές του '60 οι Σπηλιώτες δούλευαν και ως: ασβεστοποιοί, καρβουνοποιοί, μυλωνάδες, οργανοπαίκτες, σαμαράδες, τυροκόμοι, υλοτόμοι, χαλκιάδες και λίγοι σήμερα ασκούνε το παραδοσιακό επάγγελμα του χτίστη της πέτρας, οι επονομαζόμενοι «πετράδες».

Το δάσος της Σπηλιάς ανήκει στο ευρωπαϊκό δίκτυο NATURA 2002.Διαθέτει την ελεγχόμενη κυνηγητική περιοχή Κισσάβου που είναι πλούσιος τόπος θηραμάτων (λαγοί, αγριογούρουνα, πέρδικες, ζαρκάδια κ.ά.), ενώ παράλληλα λειτουργούν πυρήνες εκτροφής πτερωτών θηραμάτων. H Σπηλιά επίσης αποτελεί το κυριότερο ορμητήριο ορεινών διαδρομών της Λάρισας, για πεζοπορία στο μονοπάτι προς την κορυφή του Κισσάβου χειμώνα και καλοκαίρι, αναρρίχηση, για διαδρομές με ποδήλατα βουνού ή οχήματα 4X4 κ.ά.

Οι Σπηλιώτες κάθε χρόνο, πιστοί στην παράδοση και στο έθιμο, χωρίς μουσικά όργανα τραγουδούν και χορεύουν το "ζεμπέλι", ο χορός "Ζεμπέλι" που χορεύεται με σταυρωτά τα χέρια με τους προηγούμενους και τους επόμενους και αναβιώνει κάθε χρόνο τη δεύτερη μέρα του Πάσχα στην πλατεία του χωριού και την Κυριακή του Θωμά στο χοροστάσι του Αγίου Αθανασίου. Ζεμπέλι σημαίνει ζουμπούλι.

Στη Σπηλιά υπάρχουν 4 εκκλησίες και 3 ξωκλήσια. Οι εκκλησίες είναι: 1) του Αγίου Χαραλάμπους (από οικήσεως η πρώτη που χτίσθηκε). Το 1857 ανακαινίσθηκε και έγινε μεγαλύτερη «βασιλική» και μετονομάσθηκε Γενέσιον της Θεοτόκου. Το 1943 πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς. Με τη συνδρομή όλων των κατοίκων και των ομογενών του εξωτερικού ανοικοδομήθηκε το 1951 - 1953, 2) του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται στην είσοδο του χωριού από την κατεύθυνση του Συκουρίου, 3) του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, η οποία πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς στη Μάχη της Σπηλιάς (δεύτερη επιδρομή στις 26/3/1944) και ανοικοδομήθηκε στην δεκαετία του '80 από τον Συκουριώτη καθηγητή Γεώργιο Αρβανιτογιάννη, τη μητέρα του και κατοίκους του χωριού και 4) της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας) που είναι μέσα σε βράχο στο βόρειο τμήμα του χωριού. Στο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου, κατακλύζεται από πιστούς οι οποίοι έρχονται από διάφορα μέρη για να προσκυνήσουν τη Χάρη της. Πέρα από όλα αυτά υπάρχουν και τα σπήλαια: της Παλιόπορτας στη βραχώδη αριστερή όχθη του Μέγα Λάκκου, της Λιπαρότρυπας στην Πλάκα, της Σβεντζότρυπας στο Σέλωμα, και το πρώτο αποκαλυφθέν από κατοίκους της Σπηλιάς και την Εφημερίδα «Ελευθερία» της Λάρισας με το όνομα «Ζαρ - Τρύπα» που το καλύπτουνε σταλακτίτες και σταλαγμίτες δημιουργώντας φανταστική ομορφιά στη θέση Σοκάκι.
Περισσότερες Φωτογραφίες : https://goo.gl/photos/4sDuBZdiLdA5PVBSA
Ιστορία
Σε 2-3 χλμ. ΝΔ του χωριού βρέθηκαν τέσσερις θολωτοί μυκηναϊκοί τάφοι, από τους οποίους τους δύο ανέσκαψε ο Θεοχάρης και είναι σήμερα εν μέρει ορατοί (θέσεις «Βρύση Βούλγαρη» και «Κιμπουρλί»Οι πρώτοι κάτοικοι εγκαταστάθηκαν περί το 1300 μ.Χ. Όμως μία επιδημία χολέρας τους αποδεκάτισε και οι λίγοι που απέμειναν, έφυγαν από το μέρος που πρωτοκατοίκησαν ( σώζονται τα ερείπια των σπιτιών τους, στην τοποθεσία «Παλιοντούβαρα» ψηλά στο Κονιάρικο Τσαϊρι) και από κει μετέφεραν το χωριό τους στην συγκεκριμένη θέση. Το χωριό λόγω της θέσης του δεν δέχθηκε επιδρομές από ξένους κι έτσι ο πληθυσμός παρέμεινε αμιγής.Επί Τουρκοκρατίας τη διοίκηση ασκούσαν οι Δημογέροντες. Λέγεται, ότι την περίοδο της καταστροφής της Χίου, ομάδες νησιωτών κατέφυγαν στα παράλια του Κίσαβου κι εγκαταστάθηκαν στην περιοχή της Σπηλιάς. Ο πολιτισμός τους διασώθηκε στο πέρασμα των χρόνων και αρκετά στοιχεία υφίστανται μέχρι σήμερα.

Πηγή: hotelslarissa.gr
Επιχειρήσεις
Πεζοπορία Ορεινή
Πεζοπορία Ορεινή στον Κίσσαβο
Πεζοπορία Ορεινή στον Κίσσαβο
Photo Gallery
image image image image image image image image image image
Μοιραστείτε το:
Η Αγριά είναι παραθαλάσσια κωμόπολη του Νομού Μαγνησίας, που βρίσκεται 7 χλμ. ανατολικά του Βόλου. Αποτελεί έδρα του δήμου Αγριάς ο οποίος περιλαμβάνει τα δημοτικά διαμερίσματα Αγριάς, Δράκειας και Χανίων. Βρέχεται από τα νερά του Παγασητικού Κόλπου ενώ απέχει μισή ώρα από το χιονοδρομικό κέντρο των Χανίων. Είναι γνωστή για τα τσιπουράδικά της, την ελαιοπαραγωγή της και τη λεμονάδα ΕΨΑ....Περισσότερα Βικιπαίδεια
Ο Κατηγιώργης είναι ψαροχώρι στο ΝΑ Πήλιο του Νομού Μαγνησίας, απέναντι από τη Σκιάθο. Ανήκει στο Δήμο Σηπιάδος που κατόπιν εντάχθηκε στο νέο διευρυμένο Δήμο Νοτίου Πηλίου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2011 έχει 70 κατοίκους. Βρίσκεται σε απόσταση 65χλμ από τον Βόλο και ο επισκέπτης μπορεί να πάει από τον δρόμο που περνάει μέσα από την Αργαλαστή....Περισσότερα Βικιπαίδεια