ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ MY VILLAGE | ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ, ΤΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΜΕΡΗ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΑΓΟΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Το Μικρό χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο 950 μέτρων στους πρόποδες της Χελιδόνας πάνω από την ποταμιά που τη διασχίζει ο Καρπενησιώτης . Ανήκει στο δήμο Καρπενησίου και η απόσταση από την πρωτεύουσα του νομού, είναι 12 χιλιόμετρα. Αποτελείται από δυο οικισμούς, το Νέο και το Παλιό Μικρό Χωριό που απέχουν μεταξύ τους δυο περίπου χιλιόμετρα. Στο τοπίο κυριαρχούν τα έλατα που φτάνουν μέχρι τα τελευταία σπίτια του χωριού, ενώ πολλές φορές βρίσκονται ανάμεσα στους κήπους και τις αυλές. Εκτός από τα έλατα βλέπει κανείς καστανιές, καρυδιές, βελανιδιές, βατομουριές, κρανιές και πλήθος άλλα δέντρα και βάτα που καταλαμβάνουν τις πλαγιές.Το χωριό έχει 105 μόνιμους κατοίκους που ασχολούνται κυρίως με αγροτικές και κτηνοτροφικές εργασίες και τον τουρισμό. Το Μικρό Χωριό ανήκει στα πρώτα οργανωμένα ορεινά τουριστικά θέρετρα, καθώς διέθετε οργανωμένα καταλύματα από τη δεκαετία του ’50. Τώρα διαθέτει δυο ξενοδοχεία και αρκετά σύγχρονα καταλύματα που εξυπηρετούν τους επισκέπτες. Διαθέτει επίσης πολλές ταβέρνες που λειτουργούν όλη τη διάρκεια του χρόνου και προσφέρουν καλό φαγητό, κυρίως ψητά και πίτες. Αυτό που διαθέτει κυρίως είναι πεντακάθαρη ατμόσφαιρα και πανέμορφη φύση που επιβάλλεται σε όλους μας χαρίζοντας γαλήνη και ηρεμία.
Το Πάπιγκο είναι χωριό του Νομού Ιωαννίνων, χτισμένο στις πλαγιές της Τύμφης σε υψόμετρο 970 μέτρων και αποτελείται από 2 μαχαλάδες, το Μικρό και το Μεγάλο Πάπιγκο.
Στο παραδοσιακό περιβάλλον του Παπίγκου με τα πετρόχτιστα σπίτια και τα γκαλντεριμωτά σοκάκια του ξεχωρίζουν οι δύο εκκλησίες με τον περίβολό τους: στο Μεγ. Πάπιγκο, ο Άγιος Βλάσσιος και στο Μικρό Πάπιγκο ο ναός των Ταξιαρχών.
Αρκετά είναι τα μέρη γύρω από το Πάπιγκο που μπορείτε να επισκεφτείτε .
Μπάνιο και βουτιές στις Οβίρες
Ανάμεσα στο Μεγάλο και το μικρό Πάπιγκο, μια ρεματιά λαξεμένη στο βράχο, φτιαγμένη από την φύση, απερίγραπτης ομορφιάς είναι σημείο έλξης φυσιολατρών, ένα θέμα-πρόκληση για κάθε φωτογράφο και το σημείο που το καλοκαίρι είναι το μέρος που απολαμβάνει κάθε επισκέπτης βουνίσιες βουτιές στα κρυστάλλινα νερά που πηγάζουν από την καρδιά της Πίνδου!
Μονή Παναγίας Σπηλιώτισσας Αρίστης Ιωαννίνων
Το αναπόφευκτο πέρασμα του Βοίδομάτη στον δρόμο για το Πάπιγκο μας προσφέρει την ευκαιρία για έναν μικρό περίπατο μέσα στο δάσος των παραποτάμιων πλατανιών που οδηγεί στο αξιοθαύμαστο μοναστήρι του 15ου αιώνα, της Παναγίας της Σπηλιώτισσας.
Φωλιασμένο στις κοιλότητες του βράχου που στενεύει το πέρασμα του Βοϊδομάτη, ζει αν και κενό από την ανθρώπινη παρουσία στην βοή του ποταμού.
Άγιος Χριστόφορος
Ένα σκεπαστό εικονοστάσι στην κορυφή ενός δασοσκεπούς λόφου, δυτικά του Μεγάλου Παπίγκου και σε μικρή απόσταση από το χωριό. Η βόλτα ως εκεί θα σας αποζημιώσει με την πανοραμική θέα που προσφέρει στην κοιλάδα του Βοϊδομάτη και της Αστράκας που θα σας συναρπάσει.
Καταφύγιο Αστράκας
Το ορειβατικό καταφύγιο Αστράκας βρίσκεται σε υψόμετρο 1930 μέτρων στη θέση Ραδόβολη, συγκεκριμένα στον αυχένα που σχηματίζεται μεταξύ των κορυφών της Αστράκας και Λάπατου. Το καταφύγιο ανήκει στην Ελληνική Ομοσπονδία Ορειβασίας και Αναρρίχησης(Ε.Ο.Ο.Α)
Το φαράγγι του Βίκου
Βρίσκεται στον πυρήνα της περιοχής, Εκτείνεται από τα χωριά Μονοδέντρι και Κουκούλι, ως το γεφύρι της Κλειδωνιάς. Πρόκειται για μια μαγευτική τοποθεσία με μεγάλη οικολογική αξία. Άλλωστε, βρίσκεται στο βιβλίο Guinness ως το φαράγγι με το μικρότερο άνοιγμα, μόλις 1100 μέτρα στο στενότερο σημείο του και ταυτόχρονα βάθος που ξεπερνά τα 900 μέτρα. Είναι ένα από τα βαθύτερα φαράγγια του κόσμου.
Τον Ποταμό Βοιδομάτη
O Βοϊδομάτης είναι παραπόταμος του Αώου. Πηγάζει από το βουνό Βραδέτο της Τύμφης, σε υψόμετρο 1.500 μέτρων και χύνεται στον ποταμό Αώο σε υψόμετρο 500 μέτρων.
Την Δρακόλιμνη της Τύμφης
Βρίσκεται σε υψόμετρο 2.050 μ. στον ορεινό όγκο της Τύμφης, μεταξύ του ποταμού Αώου και του παραπόταμού του Βοϊδομάτη, στην προστατευόμενη περιοχή της Βόρειας Πίνδου, ΒΔ της ψηλότερης κορυφής Γκαμήλα (2.497 μ.).
Το Σπήλαιο Προβατίνας
Η είσοδος της «Προβατίνας» στέκει ανάμεσα στους Πύργους της Αστράκας, πάνω από το μικρό Πάπιγκο (Δυτικό Ζαγόρι). Η «Προβατίνα», βάθους 408 μ., είναι ένα από τα μεγαλύτερα κατακόρυφα βάραθρα του κόσμου.

Από το Πάπιγκο μπορείτε να επισκεφτείτε αυθημερόν με διαδρομές μικρότερες των 90 λεπτών περιοχές γύρω από αυτό και να απολαύσετε το υπέροχο τοπίο και πολλά αξιόλογα χωριά του Ζαγορίου, την περιοχή του ποταμού Καλαμά, την Κόνιτσα, τα χιονοδρομικά κέντρα στην Βασιλίτσα Γρεβενών, το Μέτσοβο και το Ανήλιο Μετσόβου, όπως επίσης και την πόλη των Ιωαννίνων.
Οι φωτογραφίες είναι από την σελίδα http://travel-around-greece.blogspot.gr/2012/01/blog-post_12.html
Το μικρό Παρίσι της Ηπείρου
Ο Ζυγός βρίσκεται βορειοανατολικά της πόλης της Άρτας και απέχει από αυτή δεκαοκτώ χιλιόμετρα. Στα βόρεια του χωριού συναντούμε τα Τζουμέρκα, ενώ στα νότια τον Αμβρακικό κόλπο. Ανατολικά του Ζυγού βρίσκονται τα Άγραφα και το όρος Χελώνα και η δυτική πλευρά του χωριού αντικρίζει το ιστορικό Ζάλογγο. Η αρχική του ονομασία ήταν «Λεβίτσικο». Το όνομα αυτό είναι σλαβικής προέλευσης, εξαιτίας της καθόδου σλαβόφωνων λαών που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή του Ραδοβυζίου το 1350 μ.Χ.. Η λέξη είναι σύνθετη και αποτελείται από τη λατινική λέξη levis, που σημαίνει λείος-ομαλός και το ελληνικό υποκοριστικό –τσικο. Το χωριό αυτό αποτελούσε ανάμεσα στα άλλα ορεινά χωριά του νομού εκείνο με τον πιο ομαλό τόπο. Η μετέπειτα ονομασία «Ζυγός» (Δ/γμα 1/4/1927 ΦΕΚ 76) σημαίνει ράχη, κάτι το οποίο συνάδει με την πραγματικότητα αφού το χωριό είναι χτισμένο σε ημιορεινή περιοχή, δηλαδή πάνω σε μια ράχη. Σήμερα το χωριό υπάγεται στο Δήμο Νικολάου Σκουφά, σύμφωνα με το σχέδιο Καλλικράτης που τέθηκε σε ισχύ το 2011. Κατά την είσοδό μας στο Ζυγό, συναντούμε στα αριστερά μας την εκκλησία του Αγίου Νικολάου, όπου βρίσκεται το κοιμητήριο του χωριού. Στο ξωκλήσι αυτό τελείται δύο φορές το χρόνο λειτουργία, στις 6 Δεκεμβρίου και στις 20 Μαΐου. Επόμενη στάση είναι στην πλακόστρωτη πλατεία του χωριού όπου ο ταξιδιώτης μπορεί να απολαύσει τον καφέ του στο παραδοσιακό καφενείο. Λίγα μέτρα πιο κάτω δεσπόζει η εκκλησία του χωριού ο Άγιος Γεώργιος, όπου εκκλησιάζονται οι κάτοικοι του Ζυγού. Ο ναός αυτός πιστεύεται ότι χτίστηκε το 1906. Η ιστορία της εκκλησίας αυτής είναι συνδεδεμένη το ακόλουθο περιστατικό. Την ημέρα εορτασμού του Αγίου στο Ζυγό ένας Τούρκος προσπάθησε να περάσει έφιππος την πόρτα της εκκλησίας, αγνοώντας τις προειδοποιήσεις πιστών. Στο τέλος, το άλογο τον έριξε από τη σέλα. Τότε ήταν που δώρισε στην εκκλησία μία μεγάλη κολυμπήθρα με το όνομά του χαραγμένο πάνω σε αυτή, της οποίας η τύχη δυστυχώς αγνοείται μέχρι σήμερα. Στη συνέχεια συναντούμε το παλιό Δημοτικό Σχολείο, το οποίο έχει μετατραπεί το τελευταίο χρόνο σε στέκι νεολαίας με την παρότρυνση του Συλλόγου Ζυγιωτών. Κατηφορίζοντας θα συναντήσουμε την πετρόχτιστη βρύση του χωριού ή αλλιώς «Παλιόβρυση». (Πηγή : www.zygos-artas.gr )
Ο οικισμός Παραλία Αγίου Νικολάου στην Βόρεια Εύβοια είναι μια παραλία 4 χιλιομέτρων περίπου με ήρεμα καθαρά νερά. Κατά μήκος της παραλίας μπορείς να βρεις beach bar, γραφικά ταβερνάκια αλλά και να κάνεις μόνος σου μπάνιο.
Αυτό που χαρακτηρίζει την παραλία είναι η ηρεμία και η γαλήνη που επικρατή σε όλο το μήκος.
Η παραλία έχει ψιλό χαλικάκι με χοντρή άμμο και το βάθος των νερών αυξάνεται σιγά σιγά.
Ψάχνω για..
Ψάξτε για χωριά, διαδρομές, δραστηριότητες
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ
Πολύ κοντά στην Καρίτσα και στο Κόκκινο Νερό, η υπέροχη παραλία Ψαρόλακας, είναι ένα από τα κρυφά στολίδια της ακτογραμμής από το Στόμιο έως το Κόκκινο Νερό. Ο Ψαρόλακας είναι η μεγαλύτερη από τις μικρές παραλίες της περιοχής, πανέμορφη, με ψιλό βοτσαλάκι, πεντακάθαρα διάφανα νερά, όμορφο περιβάλλον. Η πρόσβαση γίνεται με τα πόδια από ένα μονοπάτι μέσα στα δέντρα και το πράσινο (δες τον χάρτη παρακάτω), δίπλα κυλάει ένα ρεματάκι με κρύο νερό από τον Κίσαβο, που χωρίζει και την παραλία στα δύο. Η παραλία δεν είναι οργανωμένη, γιαυτό θα πρέπει να φροντίσεις να έχεις τα απαραίτητα.

Βγαίνοντας από την Καλλιπεύκη Ν. Λάρισας, με κατεύθυνση προς Κατερίνη περίπου στα δυο χιλιόμετρα δεξιά σου στο χωματόδρομο ακολουθείς την ταμπέλα “Βρύση Κατή”. Φθινόπωρο μέσα στο ψιλόβροχο και την ομίχλη που την παραμερίζεις σαν κουρτίνα για να διαβείς, ανάμεσα σε έλατα και φτέρες, το πόδι σου βουλιάζοντας στα σαθρά φύλλα της οξιάς, η ομορφιά σου παίρνει ένα κομμάτι της ψυχής σου. Με τα πόδια, με 4x 4, ή μηχανή εκτός δρόμου ακολούθησε αυτή τη διαδρομή και θα νοιώσεις τον άγριο ερωτισμό του δάσους. Δεν ξέρεις πως να αντιμετωπίσεις αυτό που βλέπεις καθώς χαράδρες φουσκώνουν με νερά, θες να φωνάξεις σαν παιδί ή να μεταμορφωθείς σε άγριο ζώο του δάσους και να του αφιερωθείς για πάντα. Τα κλαδιά των δέντρων κατεβαίνουν χαμηλά και σου κλείνουν τον δρόμο δεν ανήκεις εδώ σου λένε, εσύ όμως ζηλόφθων και κτητικός συνεχίζεις και βλέπεις τη φύση να χαμογελά και απορείς είναι επειδή την επισκέπτεσαι ή μήπως κοροϊδεύει την ασημαντότητα σου. Ο ουρανός προς τη θέση Βρύση Κατή χάνεται από τα πυκνά κλαδιά και ανοίγει ξαφνικά σε ένα οροπέδιο σε υψόμετρο 1.500μ, όπου βλέπεις μια λιμνούλα και ένα χώρο αναψυχής, ιδανικός τόπος για το καλοκαίρι, το φθινόπωρο καθώς θα είσαι μάλλον ο μοναδικός επισκέπτης νοιώθεις πως μέσα απο τη σκοτεινιά των πυκνών δέντρων ανάσες σε παρακολουθούν καθώς βρίσκεσαι σε καταφύγιο άγριας ζωής. 
Δείτε περισσότερες εικόνες και βίντεο ΕΔΩ
Στις Νοτιοανατολικές πλαγιές του Κισσάβου στο ορεινό χωριό της Μελιβοίας Λάρισας, κάτω από το χωριό, υπάρχει ένα υπέροχο μονοπάτι, με τοπική ονομασία “Τσουβάλα”.
Το myvillage.gr ακολούθησε τον Νίκο Ντάγκα από την Trekking Hellas Αν.Θεσσαλίας και τον “ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ” σε αυτή την απίθανη περιπέτεια.
Μέσα στο δάσος της Μελιβοίας που έχει σύμβολο τον Φιλοκτήτη, μυθικό βασιλιά και ήρωα του Τρωικού πολέμου, σε αυτή την παραμυθένια διαδρομή συναντήσαμε πανέμορφα μονοπατάκια, ξύλινα γεφύρια, ρυάκια, τρεχούμενα νερά, πανύψηλα δέντρα.
Καταπληκτικοί είναι οι καταρράκτες της Μελιβοίας μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο.
Ακολουθούσαμε την ροή του ποταμού πολλές φορές παράλληλα, άλλες φορές πάνω από ξύλινα γεφύρια, άλλες φορές τον χάναμε αλλά πάλι ξεπρόβαλε μπροστά μας, μέχρι και καταρράκτης γινόταν.
Ο καιρός καλός, μας έκανε ευχάριστη την διαδρομή, αλλά ακόμα πιο ευχάριστη ήταν η παρέα με τα μέλη του συλλόγου αλλά και την καθοδήγηση του αρχηγού μας του Νίκου.
Η διαδρομή εύκολη και ευχάριστη, αλλά σίγουρα θα πρέπει να φοράτε άνετα παπούτσια και να έχετε μαζί σας νερό, μια δεύτερη αλλαξιά, σε περίπτωση που ιδρώσετε, ένα αδιάβροχο μπουφάν, καπέλο ή σκούφο, μαγιό το καλοκαίρι και οπωσδήποτε φωτογραφική μηχανή, δύσκολα θα αποτυπωθεί όμως στον φακό η απέραντη ομορφιά αυτού του δάσους.
Το μονοπάτι έχει καλή σήμανση, την αρχή του θα την βρείτε εύκολα στην Μελιβοία, η κατάβαση είναι περίπου 2,5 ώρες και καταλήγει στο κτήριο των Ηλεκτρολόγων στην παραλία της Βελίκας, καλό θα ήταν όμως αν δεν ξέρετε την περιοχή να συμβουλευτείτε ειδικό.
Σημείωση : η διαδρομή στον χάρτη είναι ενδεικτική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική διαδρομή.

Δείτε το Βιντεάκι στο ΥouΤube : http://www.youtube.com/watch?v=J6Depj11Kc0&sns=em

.