ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ MY VILLAGE | ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ, ΤΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΜΕΡΗ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΑΓΟΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Ο Παραδοσιακός Οικισμός Γαρεφείου είναι ένα γραφικό χωριό στους πρόποδες της οροσειράς του Βόρα -- Καϊμάκτσαλάν. Απέχει μόλις 7 χλμ από την πρωτεύουσα του Δήμου Αλμωπίας , Αριδαία και 120 χλμ από την Θεσσαλονίκη ενώ η απόσταση του από τα περίφημα Λουτρά Πόζαρ είναι μόλις 15 χλμ. Το χωριό πήρε το όνομα του από τον αγωνιστή του Μακεδονικού Αγώνα ''ΚΑΠΕΤΑΝ ΚΩΣΤΑ ΓΑΡΕΦΗ''! Σημαντικό αξιοθέατο και ιερό σύμβολο του χωριού, είναι ο Ιερός Ναός ''ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ'' ο οποίος χτίστηκε το 1811 απο κατοίκους του χωριού!Επίσης το χωριό κοσμεί και ο Ιερός Ναός του ''ΑΓΙΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΚΑΙ ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΤΟΥ ΜΑΤΘΑΙΟΥ'' ο οποίος χτίστηκε στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Ο παραδοσιακός οικισμός διατηρεί σήμερα δυο συλλόγους, τον ιππικό σύλλογο ''ΑΓΙΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ'' και τον μορφωτικό σύλλογο ''ΚΩΣΤΑΣ ΓΑΡΕΦΗΣ''. Το Γαρέφι αριθμεί περίπου 800 κατοίκους οι περισσότεροι από τους οποίους ασχολούνται με την γεωργία, την κτηνοτροφία και την δασική εκμετάλλευση. Η ευρύτερη περιοχή του Γαρεφείου είναι κατάλληλη για μια μεγάλη ποικιλία από υπαίθριες δραστηριότητες όπως:περιπάτους στο δάσος,μαθήματα ιππασίας,ποδηλασία στο βουνό,μπάσκετ,ποδόσφαιρο κ.α. Ο συνδυασμός της γεωγραφικής του θέσης καθώς και ο αναρίθμητος φυσικός του πλούτος κάνουν το Γαρέφι ένα μοναδικό στολίδι για την περιοχή και ταυτόχρονα το συγκαταλέγουν στη λίστα των πιο περιζήτητων προορισμών εναλλακτικού τουρισμού.
Το Παλαιό Τρίκερι είναι νησίδα και οικισμός του νομού Μαγνησίας και βρίσκεται στην είσοδο του Παγασητικού κόλπου. Έχει έκταση 2,5 τ.χλμ. και πληθυσμό σύμφωνα με την απογραφή του 2001, 86 κατοίκους. Διοικητικά υπάγεται στην κοινότητα Τρικερίου. Το ψηλότερο σημείο του νησιού είναι 109μ. Στο νησί βρίσκεται το μοναστήρι της Παναγιάς Ευαγγελίστριας, χτισμένο τον 19ο αιώνα. Το νησί καλύπτεται από πυκνή βλάστηση που αποτελείται κυρίως από ελαιώνες, και θυμίζει αρκετά την βλάστηση της απέναντι ακτής. Βορειότερά του βρίσκεται η μικρή νησίδα Πυθού. Το Παλαιό Τρίκερι υπήρξε τόπος εξορίας γυναικών την περίοδο του εμφυλίου.
Η Ρόδος είναι το νησί των μύθων και των λουλουδιών, οι αιώνες έχουν αφήσει σημάδια ακμής και πλούτου. Η γεωγραφική της θέση έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του εμπορίου της από τα προϊστορικά χρόνια όπως επίσης και στη διασφάλιση μεγάλων περιόδων ευημερίας σ´όλη τη διάρκεια της τρισχιλιετούς ιστορία της.
Ανατολή έρχονται συνήθως τα καράβια από τον Πειραιά στη Ρόδο. Εκείνη την ώρα ο ήλιος που χρυσώνει τη θάλασσα χρυσώνει και τα δυο αγάλματα, τον έλαφο και την ελαφίνα, που είναι στημένα πάνω σε κολόνες στην είσοδο του αρχαίου λιμανιού (σημερινό Μανδράκι) και αποτελούν το σύμβολο του νησιού. Στην ίδια θέση λέει η παράδοση βρισκόταν και ο περίφημος Κολοσσός της Ρόδου, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Η πόλη της Ρόδου είναι μια από τις ωραιότερες πόλεις ολόκληρης της Μεσογείου χτισμένη στο βορειότερο σημείο του νησιού. Η θάλασσα τη ζώνει από Ανατολή και Δύση κι ένας λαμπρός ήλιος τη φωτίζει ολόκληρο σχεδόν το χρόνο. Συνδυάζει τόσο τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα μιας υπερσύγχρονης πόλης, όσο και τη γραφικότητα της Παλιάς Μεσαιωνικής Πόλης, που θεωρείς πως έμεινε ανέπαφη στο πέρασμα του χρόνου.
Απέναντι από τα αγάλματα του έλαφου και της ελαφίνας και λίγο πιο πάνω από το παλιό λιμάνι δεσπόζει το Καστέλο, το παλάτι των Μεγάλων Μαγίστρων των Ιπποτών της Ρόδου. Πλάι του, η μεσαιωνική πόλη, ανέπαφη και ολοζώντανη.
Η πόλη της Ρόδου με 41.000 κατοίκους, βρίσκεται στην ίδια θέση όπου το 408 π.Χ. είχε χτιστεί η αρχαία πόλη Ρόδος. Η ζωή της συνεχίζεται αδιάκοπη για 2.400 χρόνια, αφήνοντας μνημεία όλων των ιστορικών περίοδων το ένα δίπλα στο άλλο. Η σημερινή Ρόδος παρουσιάζει μια εντυπωσιακή ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων. Μαγευτικές παραλίες, μοντέρνα κτίρια, γραφικές γειτονιές, επιβλητικά μασαιωνικά κτίσματα, βυζαντινές εκκλησίες και μιναρέδες. Το πράσινο της πόλης είναι κάτι το μοναδικό. Η βλάστηση οργιάζει γύρω από τα τείχη του μεσαιωνικού κάστρου, τα πολλά φοινικόδεντρα δίνουν την αίσθηση του τροπικού. Τα ξενοδοχεία της, τα εστιατόρια και οι ταβέρνες, τα νυχτερινά κέντρα και τα εμπορικά καταστήματα ανέρχονται σε εκατοντάδες. Από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο, η πόλη μεταμορφώνεται σε διεθνές κέντρο όπου οι ξένοι ξεπερνούν τους ντόπιους.
Ξεκινώντας από την καρδιά της πλουσιότερης αγοράς, την πλατεία Κύπρου, τριγύρω θα βρούμε μερικές από τις πιο ωραίες μπουτίκ της Ρόδου, κοσμηματοπωλεία, καταστήματα υφασμάτων και ραφεία και σχεδόν όλες τις τράπεζες. Κατηφορίζοντας την οδό Γαλλίας, συναντάμε ένα μεγάλο επτάγωνο κτήριο, τη Νέα Αγορά. Δεκάδες καταστήματα στο ισόγειο και γραφεία στον πάνω όροφο περικλείουν ένα μεγάλο χώρο όπου στεγάζονται μανάβικα, ιχθυοπωλεία, snack-bars και καφετέριες. Από εδώ θα δείτε ένα μέρος του Παλατιού των Μεγάλων Μαγίστρων και μέσα σε ένα ωραιότατο κήπο δίνονται οι παραστάσεις ¨’Ηχος και Φως¨. Συνεχίζοντας ακόμη 100 μέτρα γύρω από την Νέα Αγορά θα βρεθούμε μπροστά στο λιμάνι Μανδράκι. Ήταν το πολεμικό λιμάνι της Ρόδου, που η είσοδός του έκλεινε με αλυσίδες. Πάνω στο μακρύ λιμενοβραχίονα του Μανδρακίου είναι οι τρεις μεσαιωνικοί ανεμόμυλοι που άλεθαν το σιτάρι που ξεφόρτωναν τα εμπορικά πλοία. Από εδώ φαίνεται το μεγάλο εμπορικό λιμάνι της Ρόδου, το Εμποριό όπως λέγεται και λίγο πιο νότια , το δευτερεύον λιμάνι της Ακαντιάς. Στο τέλος του λιμενοβραχίονα το φρούριο του Αγίου Νικόλαου δεσπόζει στο λιμάνι. Χτίστηκε τον 15ο αιώνα από τους Ιππότες για να ενισχύσει την άμυνα τους κατά των Τουρκικών επιθέσεων.
Από την παραλιακή λεωφόρο (Πλατεία Ελευθερίας) που είναι παράλληλη με την προκυμαία του λιμανιού, ξεκινούν, κάθε μισή ώρα, αστικές λεωφορειακές γραμμές. Ακολουθώντας τη λεωφόρο προς τα βόρεια, περνάμε διαδοχικά, από την Τράπεζα της Ελλάδας, τα Δικαστήρια και το Ταχυδρομείο. Απέναντι από το Ταχυδρομείο είναι η εκκλησία του Ευαγγελισμού που είναι και ο μητροπολιτικός ναός της πόλης. Λίγο πιο πέρα έιναι το Διοικητήριο (Νομαρχία) και ακριβώς απέναντί του το Δημαρχείο και το Εθνικό Θέατρο. Όλα τα παραπάνω χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Κατοχής (1912-1943). Δίπλα από το Εθνικό Θέατρο βρίσκεται το μικρό αλλά αξιόλογο τζαμί του Μουράτ Ρέις, με ένα κομψό άσπρο μιναρέ. Στα βόρεια, ακριβώς απέναντι από την είσοδο του λιμανιού, είναι ο Ναυτικός Όμιλος και από εκεί αρχίζει μια πανέμορφη αμμουδερή παραλία που εκτείνεται μέχρι το βορειότερο σημείο του νησιού όπου είναι το Ενυδρείο. Η αμμουδερή παραλία συνεχίζεται και προς τα νοτιοδυτικά. Κάθε καλοκαίρι, χιλιάδες τουρίστες αφιερώνονται στη λατρεία του ήλιου, πράγμα που ταιριάζει με τη μυθολογία του νησιού, μιας και ο θεός Ήλιος είχε ξεχωριστή θέση στο πάνθεο των αρχαίων Ροδίων.
Απαραίτητα κάποιος θα πρέπει να επισκεφτεί και να αφιερώσει αρκετό χρόνο, την Μεσαιωνική Πόλη, το Κολλάκιο, τα Τείχη, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Παλάτι του Μεγάλου Μέγιστρου και να θαυμάσει την Οδό Ιπποτών.
Πολύ κοντά στην πόλη βρίσκεται το Πάρκο Ροδίνι, ο Λόφος του Μόντε Σμιθ και λίγο μακρύτερα η Κοιλάδα των Πεταλούδων και οι Ιαματικές Πηγές της Καλλιθέας
Το Ελατοχώρι είναι ένας ορεινός οικισμός που ανήκει στη Δημοτική Ενότητα Πιερίων του Δήμου Κατερίνης στο Νομό Πιερίας. Αποτελεί ένα από τα πιο γνωστά χειμερινά τουριστικά θέρετρα της περιοχής και φιλοξενεί το μοναδικό χιονοδρομικό κέντρο του νομού.
Το χωριό είναι τοποθετημένο στους ανατολικούς πρόποδες των Πιέριων Ορέων και σε υψόμετρο 780 μέτρων. Έχει πληθυσμό 533 κατοίκους, σύμφωνα με την Απογραφή του 2011. Απέχει από την πόλη της Κατερίνης 28 χιλιόμετρα.
Το Ελατοχώρι ορίζεται σήμερα από τον παλαιότερο και τον νεότερο οικισμό, που χτίστηκε σε χαμηλότερη τοποθεσία. Ο παλιός οικισμός, το Παλαιό Ελατοχώρι ονομαζόταν παλαιά Σκουτέρνα, ονομασία που αποδίδεται στα σκουτιά, δηλαδή τα υφάσματα. Το όνομα του ο παλαιός οικισμός τον πήρε την περίοδο της Τουρκοκρατίας, επειδή λειτουργούσε στον οικισμό εργαστήριο επεξεργασία υφασμάτων. Εκείνη την περίοδο στον παλαιό οικισμό λειτουργούσαν αλευρόμυλοι και υπήρχε εκτεταμένο δίκτυο αρδευτικών έργων. Το 1928, το χωριό μετονομάστηκε σε Ελατούσα και τον επόμενο χρόνο στην σύγχρονή του ονομασία, που αποδόθηκε από τα έλατα που συνθέτουν το τοπίο στην περιοχή.
Πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ 
Ψάχνω για..
Ψάξτε για χωριά, διαδρομές, δραστηριότητες
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ
Στην βορειοανατολική πλευρά του Κισσάβου, πάνω από τις ακτές του Στομίου, των Κόκκινων Νερών και τα νερά του Αιγαίου Πελάγους, σε μια καταπράσινη μεριά περιτριγυρισμένη από Οξιές, Δρυς, Καστανιές η τοποθεσία Αριόπρινο είναι το στολίδι αυτής της πλαγιάς μόλις 4 χλμ. από την Καρίτσα στον δρόμο που πηγαίνει για το χωριό Σπηλιά.
Οι ακτίνες του ήλιου περνάνε με δυσκολία από τις πυκνές φυλλωσιές και τους καλοκαιρινούς μήνες είναι μια όαση δροσιάς. Μέσα στο δάσος μπορείς να περιπλανηθείς πατώντας πάνω στα ξερά φύλλα, να στήσεις την σκηνή σου για μια διανυκτέρευση μέσα στο δάσος, δεν θα είσαι μόνος, το κάνουν πολλοί αυτό, αλλά και μόνος να είσαι δίπλα θα είναι το αναψυκτήριο που έχει φτιάξει το δασαρχείο και θα μπορεί να σε βολέψει από φαγητό, νερό, καφέδες κ.α. Το φθινόπωρο μπορείς να μαζέψεις μανιτάρια και τον χειμώνα όταν τα χιόνια κατεβούν χαμηλά μπορείς να παίξεις χιονοπόλεμο.
Από αυτό το σημείο μπορείς να βρεθείς στα ορεινά χωριά του Κισσάβου, στο Καταφύγιο, στα Αμπελάκια περνώντας από καταπράσινους δασικούς δρόμους για διαδρομές 4Χ4, και πεζοπορικά μονοπάτια, πάντα με την βοήθειας του ΕΟΣ Λάρισας.

Σε υψόμετρο 1740 μ. βρίσκονται οι δύο Αλπικές λίμνες Αρένων (Συντεταγμένες Google Map 40.308170, 20.915432). Στα σύνορα μεταξύ Καστοριάς και Ιωαννίνων και στους πρόποδες του Όρους Γράμμος μέσα σε ένα καταπράσινο περιβάλλον μπορείς να τις δεις και να φτάσεις στο σημείο μόνο τους καλοκαιρινούς μήνες. Στις λίμνες μπορείς να φτάσεις από το χωριό Αετομηλίτσα Ιωαννίνων (απόσταση 11χλμ) ή από το χωριό Πευκόφυτο Καστοριάς (απόσταση 18χλμ.), η διαδρομή είναι χωματόδρομος και χρειάζεται αυτοκίνητο 4Χ4.
Το περισσότερο νερό το έχει η κάτω λίμνη που ονομάζεται “Μουτσάλια” και είναι αυτή που βλέπεις πρώτη από τον δρόμο, η δεύτερη είναι πιο ψηλά και δεν έχει νερό όλο τον χρόνο. Τους χειμερινούς μήνες η περιοχή καλύπτετε με χιόνι και οι λίμνες δεν διακρίνονται γιατί παγώνουν.
Το τοπίο είναι εξαιρετικής ομορφιάς και οι φυσιολάτρες που κάνουν ελεύθερο κάμπινγκ απολαμβάνουν την θέα του Όρους Γράμμος με τις κορυφές του, Άνω και Κάτω Αρένα, να ξεπροβάλλουν από τις πανύψηλες οξιές και το καταπράσινο τοπίο τις περιοχής.
Η περιοχή ενδείκνυται για εναλλακτικό καλοκαιρινό τουρισμό και αναδεικνύει την ποικιλία που έχει η Ελλάδα σε τουριστικούς και φυσιολατρικούς προορισμούς.
Υψόμετρο : 1742 μ.
Γεωγραφικές συντεταγμένες :
40°18'32.5"N 20°54'59.8"E
Google map : 40.309020, 20.916599

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες με συντεταγμένες : ΕΔΩ .
Υψόμετρο : 950 μ.
Γεωγραφικές συντεταγμένες :
35°09'46.0"N 25°26'44.0"E
Google map : 35.162778,25.445556

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες με συντεταγμένες : ΕΔΩ .

Το Δικταίο Άντρο βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του βουνού Δίκτη στην Κρήτη, πάνω από το χωριό Ψυχρό στο δήμο Οροπεδίου Λασιθίου Κρήτης, σε υψόμετρο 1020μ. Θεωρείται από τα σημαντικότερα διεθνώς γνωστά σπήλαια, με μεγάλο μυθολογικό και αρχαιολογικό ενδιαφέρον. Εκεί η Ρέα, κρυμμένη από τη μανία του Κρόνου γέννησε τον Δία.

Το σπήλαιο έχει συγκεντρώσει το ενδιαφέρον πλήθους Ελλήνων και ξένων αρχαιολόγων που έχουν κατά καιρούς ανασκάψει το εσωτερικό του. Ευρήματα νεολιθικά, μινωικά, υστερομινωϊκά, γεωμετρικά, αρχαϊκά, κλασικά, ελληνιστικά και ρωμαϊκά αποδεικνύουν τη συνεχή χρήση του από τον άνθρωπο, κυρίως για λατρευτικούς σκοπούς.

Το σπήλαιο έχει έκταση 2.200 τμ και είναι επισκέψιμο. Το συνολικό μήκος της τουριστικής διαδρομής είναι 250 μ. Στο εσωτερικό του υπάρχει πλούσιος διάκοσμος σταλακτιτών, σταλαγμιτών και μία γραφική λίμνη.

Μυθολογία
Το Δικταίο άντρο είναι το σπήλαιο στο οποίο κατέφυγε η Ρέα για να γεννήσει τον μελλοντικό πατέρα των θεών Δία, από φόβο μήπως και ο Κρόνος καταβροχθίσει και αυτόν τον γιο που θα γεννούσε (υπήρχε ένας χρησμός που έλεγε ότι ο Κρόνος θα σκοτωθεί από το γιο του και με αυτό τον τρόπο ο Κρόνος προστάτευε τον εαυτό του). Η Ρέα όμως τον ξεγέλασε και, αντί για το βρέφος, του έδωσε ένα βράχο τυλιγμένο στα σπάργανα του μωρού. Στη συνέχεια άφησε τον Δία εκεί για να τον αναθρέψουν οι Δικταίοι Κουρήτες, κρυφά από τον πατέρα του .

Επίσης, κατά τις αρχαίες πηγές, στο Δικταίο άντρο:

Η νύμφη Αγχιάλη γέννησε τους Ιδαίους Δάκτυλους.
Ο Μίνωας έρχονταν κάθε εννιά χρόνια, ή κατ’ άλλους κάθε χρόνο, και συναντούσε τον πατέρα του τον Δία προκειμένου να του υπαγορεύει τις σοφές εντολές του.
Ο Δίας, κάτω από έναν πλάτανο συνευρέθηκε ερωτικά με την Ευρώπη, την οποία είχε απαγάγει από τη Φοινίκη.
Κατοικούσαν οι Άρπυιες.
Αποκοιμήθηκε για πάρα πολλά χρόνια ο σοφός, προφήτης και μάντης Επιμενίδης.
Πηγή : ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ