ΚΑΛΩΣ ΟΡΙΣΑΤΕ ΣΤΟ MY VILLAGE | ΓΝΩΡΙΣΤΕ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΥΠΑΙΘΡΟ, ΤΑ ΣΤΟΛΙΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, ΜΕΡΗ ΑΠΟ ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΚΑΤΑΓΟΜΑΣΤΕ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

ΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
Το χωριό βρίσκεται στους πρόποδες του Κισσάβου σε υψόμετρο 200μ. και απόσταση 29χλμ από την Λάρισα. Γνωστοί για τις ντριστέλλες, νεροτριβές των αδελφών Χονροδήμου, οι πηγές των οποίων εντοπίζονται μέσα στη ρεματιά που διασχίζει το χωριό και πηγάζει από τον Κίσσαβο. Οι κάτοικοι ασχολούνται με την δενδροκομία, την κτηνοτροφία και την αξιοποίηση των νεροτριβών. Κάθε Αύγουστο γίνεται η 2μερη Γιορτή Μηλίτη Οίνου. Προσφέρονται όλα τα παράγωγα από επεξεργασία μήλου, με πολιτιστικές εκδηλώσεις και γλέντι ενώ στο Πολιτιστικό Κέντρο υπάρχει πλούσια λαογραφική συλλογή και καλλιτεχνικές δημιουργίες ντόπιων δημιουργών.
Πηγή : ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΝΕΡΟΜΥΛΩΝ 
Ενα ορεινο χωριο πολυ κοντα στην Θεσσαλονικη.
Η Ρόδος είναι το νησί των μύθων και των λουλουδιών, οι αιώνες έχουν αφήσει σημάδια ακμής και πλούτου. Η γεωγραφική της θέση έχει διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην ανάπτυξη του εμπορίου της από τα προϊστορικά χρόνια όπως επίσης και στη διασφάλιση μεγάλων περιόδων ευημερίας σ´όλη τη διάρκεια της τρισχιλιετούς ιστορία της.
Ανατολή έρχονται συνήθως τα καράβια από τον Πειραιά στη Ρόδο. Εκείνη την ώρα ο ήλιος που χρυσώνει τη θάλασσα χρυσώνει και τα δυο αγάλματα, τον έλαφο και την ελαφίνα, που είναι στημένα πάνω σε κολόνες στην είσοδο του αρχαίου λιμανιού (σημερινό Μανδράκι) και αποτελούν το σύμβολο του νησιού. Στην ίδια θέση λέει η παράδοση βρισκόταν και ο περίφημος Κολοσσός της Ρόδου, ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου.
Η πόλη της Ρόδου είναι μια από τις ωραιότερες πόλεις ολόκληρης της Μεσογείου χτισμένη στο βορειότερο σημείο του νησιού. Η θάλασσα τη ζώνει από Ανατολή και Δύση κι ένας λαμπρός ήλιος τη φωτίζει ολόκληρο σχεδόν το χρόνο. Συνδυάζει τόσο τον κοσμοπολίτικο χαρακτήρα μιας υπερσύγχρονης πόλης, όσο και τη γραφικότητα της Παλιάς Μεσαιωνικής Πόλης, που θεωρείς πως έμεινε ανέπαφη στο πέρασμα του χρόνου.
Απέναντι από τα αγάλματα του έλαφου και της ελαφίνας και λίγο πιο πάνω από το παλιό λιμάνι δεσπόζει το Καστέλο, το παλάτι των Μεγάλων Μαγίστρων των Ιπποτών της Ρόδου. Πλάι του, η μεσαιωνική πόλη, ανέπαφη και ολοζώντανη.
Η πόλη της Ρόδου με 41.000 κατοίκους, βρίσκεται στην ίδια θέση όπου το 408 π.Χ. είχε χτιστεί η αρχαία πόλη Ρόδος. Η ζωή της συνεχίζεται αδιάκοπη για 2.400 χρόνια, αφήνοντας μνημεία όλων των ιστορικών περίοδων το ένα δίπλα στο άλλο. Η σημερινή Ρόδος παρουσιάζει μια εντυπωσιακή ποικιλία χρωμάτων και σχημάτων. Μαγευτικές παραλίες, μοντέρνα κτίρια, γραφικές γειτονιές, επιβλητικά μασαιωνικά κτίσματα, βυζαντινές εκκλησίες και μιναρέδες. Το πράσινο της πόλης είναι κάτι το μοναδικό. Η βλάστηση οργιάζει γύρω από τα τείχη του μεσαιωνικού κάστρου, τα πολλά φοινικόδεντρα δίνουν την αίσθηση του τροπικού. Τα ξενοδοχεία της, τα εστιατόρια και οι ταβέρνες, τα νυχτερινά κέντρα και τα εμπορικά καταστήματα ανέρχονται σε εκατοντάδες. Από τον Απρίλιο μέχρι τον Οκτώβριο, η πόλη μεταμορφώνεται σε διεθνές κέντρο όπου οι ξένοι ξεπερνούν τους ντόπιους.
Ξεκινώντας από την καρδιά της πλουσιότερης αγοράς, την πλατεία Κύπρου, τριγύρω θα βρούμε μερικές από τις πιο ωραίες μπουτίκ της Ρόδου, κοσμηματοπωλεία, καταστήματα υφασμάτων και ραφεία και σχεδόν όλες τις τράπεζες. Κατηφορίζοντας την οδό Γαλλίας, συναντάμε ένα μεγάλο επτάγωνο κτήριο, τη Νέα Αγορά. Δεκάδες καταστήματα στο ισόγειο και γραφεία στον πάνω όροφο περικλείουν ένα μεγάλο χώρο όπου στεγάζονται μανάβικα, ιχθυοπωλεία, snack-bars και καφετέριες. Από εδώ θα δείτε ένα μέρος του Παλατιού των Μεγάλων Μαγίστρων και μέσα σε ένα ωραιότατο κήπο δίνονται οι παραστάσεις ¨’Ηχος και Φως¨. Συνεχίζοντας ακόμη 100 μέτρα γύρω από την Νέα Αγορά θα βρεθούμε μπροστά στο λιμάνι Μανδράκι. Ήταν το πολεμικό λιμάνι της Ρόδου, που η είσοδός του έκλεινε με αλυσίδες. Πάνω στο μακρύ λιμενοβραχίονα του Μανδρακίου είναι οι τρεις μεσαιωνικοί ανεμόμυλοι που άλεθαν το σιτάρι που ξεφόρτωναν τα εμπορικά πλοία. Από εδώ φαίνεται το μεγάλο εμπορικό λιμάνι της Ρόδου, το Εμποριό όπως λέγεται και λίγο πιο νότια , το δευτερεύον λιμάνι της Ακαντιάς. Στο τέλος του λιμενοβραχίονα το φρούριο του Αγίου Νικόλαου δεσπόζει στο λιμάνι. Χτίστηκε τον 15ο αιώνα από τους Ιππότες για να ενισχύσει την άμυνα τους κατά των Τουρκικών επιθέσεων.
Από την παραλιακή λεωφόρο (Πλατεία Ελευθερίας) που είναι παράλληλη με την προκυμαία του λιμανιού, ξεκινούν, κάθε μισή ώρα, αστικές λεωφορειακές γραμμές. Ακολουθώντας τη λεωφόρο προς τα βόρεια, περνάμε διαδοχικά, από την Τράπεζα της Ελλάδας, τα Δικαστήρια και το Ταχυδρομείο. Απέναντι από το Ταχυδρομείο είναι η εκκλησία του Ευαγγελισμού που είναι και ο μητροπολιτικός ναός της πόλης. Λίγο πιο πέρα έιναι το Διοικητήριο (Νομαρχία) και ακριβώς απέναντί του το Δημαρχείο και το Εθνικό Θέατρο. Όλα τα παραπάνω χτίστηκαν κατά τη διάρκεια της Ιταλικής Κατοχής (1912-1943). Δίπλα από το Εθνικό Θέατρο βρίσκεται το μικρό αλλά αξιόλογο τζαμί του Μουράτ Ρέις, με ένα κομψό άσπρο μιναρέ. Στα βόρεια, ακριβώς απέναντι από την είσοδο του λιμανιού, είναι ο Ναυτικός Όμιλος και από εκεί αρχίζει μια πανέμορφη αμμουδερή παραλία που εκτείνεται μέχρι το βορειότερο σημείο του νησιού όπου είναι το Ενυδρείο. Η αμμουδερή παραλία συνεχίζεται και προς τα νοτιοδυτικά. Κάθε καλοκαίρι, χιλιάδες τουρίστες αφιερώνονται στη λατρεία του ήλιου, πράγμα που ταιριάζει με τη μυθολογία του νησιού, μιας και ο θεός Ήλιος είχε ξεχωριστή θέση στο πάνθεο των αρχαίων Ροδίων.
Απαραίτητα κάποιος θα πρέπει να επισκεφτεί και να αφιερώσει αρκετό χρόνο, την Μεσαιωνική Πόλη, το Κολλάκιο, τα Τείχη, το Αρχαιολογικό Μουσείο, το Παλάτι του Μεγάλου Μέγιστρου και να θαυμάσει την Οδό Ιπποτών.
Πολύ κοντά στην πόλη βρίσκεται το Πάρκο Ροδίνι, ο Λόφος του Μόντε Σμιθ και λίγο μακρύτερα η Κοιλάδα των Πεταλούδων και οι Ιαματικές Πηγές της Καλλιθέας
Είναι κτισμένη σε υψόμετρο 830μ.. Η ονομασία προέρχεται από τις πολλές σπηλιές που έχει στον ορεινό όγκο βόρεια του χωριού. Έχει 324 κατοίκους οι οποίοι ασχολούνται με τη γεωργία, την κτηνοτροφία, με το εμπόριο και με τουριστικές δραστηριότητες. Το καλοκαίρι ο πληθυσμός αυξάνει πολύ και το χωριό γίνεται παραθεριστικό.Εκτός από τις ασχολίες των κατοίκων που προαναφέραμε μέχρι το τέλος της δεκαετίας του '50 και αρχές του '60 οι Σπηλιώτες δούλευαν και ως: ασβεστοποιοί, καρβουνοποιοί, μυλωνάδες, οργανοπαίκτες, σαμαράδες, τυροκόμοι, υλοτόμοι, χαλκιάδες και λίγοι σήμερα ασκούνε το παραδοσιακό επάγγελμα του χτίστη της πέτρας, οι επονομαζόμενοι «πετράδες».

Το δάσος της Σπηλιάς ανήκει στο ευρωπαϊκό δίκτυο NATURA 2002.Διαθέτει την ελεγχόμενη κυνηγητική περιοχή Κισσάβου που είναι πλούσιος τόπος θηραμάτων (λαγοί, αγριογούρουνα, πέρδικες, ζαρκάδια κ.ά.), ενώ παράλληλα λειτουργούν πυρήνες εκτροφής πτερωτών θηραμάτων. H Σπηλιά επίσης αποτελεί το κυριότερο ορμητήριο ορεινών διαδρομών της Λάρισας, για πεζοπορία στο μονοπάτι προς την κορυφή του Κισσάβου χειμώνα και καλοκαίρι, αναρρίχηση, για διαδρομές με ποδήλατα βουνού ή οχήματα 4X4 κ.ά.

Οι Σπηλιώτες κάθε χρόνο, πιστοί στην παράδοση και στο έθιμο, χωρίς μουσικά όργανα τραγουδούν και χορεύουν το "ζεμπέλι", ο χορός "Ζεμπέλι" που χορεύεται με σταυρωτά τα χέρια με τους προηγούμενους και τους επόμενους και αναβιώνει κάθε χρόνο τη δεύτερη μέρα του Πάσχα στην πλατεία του χωριού και την Κυριακή του Θωμά στο χοροστάσι του Αγίου Αθανασίου. Ζεμπέλι σημαίνει ζουμπούλι.

Στη Σπηλιά υπάρχουν 4 εκκλησίες και 3 ξωκλήσια. Οι εκκλησίες είναι: 1) του Αγίου Χαραλάμπους (από οικήσεως η πρώτη που χτίσθηκε). Το 1857 ανακαινίσθηκε και έγινε μεγαλύτερη «βασιλική» και μετονομάσθηκε Γενέσιον της Θεοτόκου. Το 1943 πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς. Με τη συνδρομή όλων των κατοίκων και των ομογενών του εξωτερικού ανοικοδομήθηκε το 1951 - 1953, 2) του Αγίου Αθανασίου βρίσκεται στην είσοδο του χωριού από την κατεύθυνση του Συκουρίου, 3) του Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου, η οποία πυρπολήθηκε από τους Γερμανούς στη Μάχη της Σπηλιάς (δεύτερη επιδρομή στις 26/3/1944) και ανοικοδομήθηκε στην δεκαετία του '80 από τον Συκουριώτη καθηγητή Γεώργιο Αρβανιτογιάννη, τη μητέρα του και κατοίκους του χωριού και 4) της Κοιμήσεως της Θεοτόκου (Παναγίας) που είναι μέσα σε βράχο στο βόρειο τμήμα του χωριού. Στο πανηγύρι του Δεκαπενταύγουστου, κατακλύζεται από πιστούς οι οποίοι έρχονται από διάφορα μέρη για να προσκυνήσουν τη Χάρη της. Πέρα από όλα αυτά υπάρχουν και τα σπήλαια: της Παλιόπορτας στη βραχώδη αριστερή όχθη του Μέγα Λάκκου, της Λιπαρότρυπας στην Πλάκα, της Σβεντζότρυπας στο Σέλωμα, και το πρώτο αποκαλυφθέν από κατοίκους της Σπηλιάς και την Εφημερίδα «Ελευθερία» της Λάρισας με το όνομα «Ζαρ - Τρύπα» που το καλύπτουνε σταλακτίτες και σταλαγμίτες δημιουργώντας φανταστική ομορφιά στη θέση Σοκάκι.
Περισσότερες Φωτογραφίες : https://goo.gl/photos/4sDuBZdiLdA5PVBSA
Ψάχνω για..
Ψάξτε για χωριά, διαδρομές, δραστηριότητες
ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΑ
Το βουνό Μαυροβούνι Λάρισας βρίσκεται ανάμεσα από τον Κίσσαβο και το Πήλιο, δεν είναι πολύ γνωστό βουνό, αλλά πολλοί ξέρουν το πρώην βασιλικό κτήμα Πολυδενδρίου που σήμερα είναι το πανέμορφο Δάσος Πολυδενδρίου. Είναι ένα από τα ποιο οργανωμένα δάση της Ελλάδας με σηματοδοτημένα μονοπάτια, ποδηλατόδρομους, χώρους πικ νικ και μεγάλη ποικιλία χλωρίδας και πανίδας. Οι ήπιες γενικός κλήσεις του εδάφους προσφέρονται για πεζοπορία αναψυχής, χαλάρωσης, αναζωογόνησης και εξερεύνησης, σε ένα φιλικό περιβάλλον για τον επισκέπτη. Η εξερεύνηση του δάσους μπορεί να γίνει με αυτοκίνητο κατάλληλο για ομαλούς χωμάτινους δρόμους ή με τα πόδια ακολουθώντας τα σημασμένα μονοπάτια.
Για αυτούς που θα επισκεφτούν για πρώτη φορά το δάσος, προτείνουμε, η εξερεύνηση να ξεκινήσει από το Ναό Κοίμησης της Θεοτόκου που βρίσκεται σε ένα πανέμορφο ξέφωτο που είναι ένα καλό σημείο και για πικ νικ. Σε αυτό το σημείο μπορείτε να φτάσετε σχετικά εύκολα με το αυτοκίνητο (δείτε την διαδρομή ΕΔΩ ) ξεκινώντας από τον επαρχιακό δρόμο Αγιοκάμπου - Σκλήθρου (συντεταγμένες 39°40'28.8"N 22°53'02.1"E, google map 39.674678, 22.883925 ) παίρνεται τον χωματόδρομο και ακολουθώντας την σήμανση σε 4,5 χλμ. θα βρεθείτε στον χώρο. Αυτή η διαδρομή είναι εύκολη για ένα αυτοκίνητο 4Χ4, αλλά για ένα συμβατικό αυτοκίνητο θέλει προσοχή, ο δρόμος συντηρείται γιατί υπάρχει το εκκλησάκι της Θεοτόκου αλλά οι συνθήκες σε ένα δάσος εξαρτώνται και από τις καιρικές συνθήκες.
Τα σημεία που πρέπει να δείτε στην επίσκεψής σας στο δάσος είναι :
  1. Το ξέφωτο με τον Ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου (το αναφέραμε πιο πάνω)
  2. Τον Ναό Παναγιάς (συντεταγμένες 39°40'16.8"N 22°52'00.6"E, google map 39.671343, 22.866837 ), ένα πανέμορφο ξέφωτο με το εκκλησάκι και χώρο για πικ νικ.
  3. Την Θέση “Θέα” (συντεταγμένες 39°40'11.7"N 22°52'35.1"E, google map 39.669913, 22.876428 ). Από αυτό το σημείο βλέπεται το απέραντο γαλάζιο του Αιγαίου Πελάγους και του Ελληνικού Ουρανού και μέρος από τις ακτές της Λάρισας και του Πηλίου. Είναι και ένα καλό σημείο για πικ νικ.
Η διαδρομή για να δείτε αυτά τα σημεία γίνεται με αυτοκίνητο, είναι κυκλική (δείτε την διαδρομή ΕΔΩ ), είναι εύκολη για ένα αυτοκίνητο 4Χ4, και ενδιάμεσα υπάρχουν διαδρομές για ποδήλατο ή πεζοπορία με σήμανση. Για τους επισκέπτες που δεν θα έχουν φαγητό μαζί τους υπάρχουν καλά ταβερνάκια στην αρχή της διαδρομής.
Για να μάθετε την ιστορία της περιοχής δείτε ΕΔΩ από την ιστοσελίδα του Δήμου Αγιάς.
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες με συντεταγμένες ΕΔΩ .
Στις Νοτιοανατολικές πλαγιές του Κισσάβου στο ορεινό χωριό της Μελιβοίας Λάρισας, κάτω από το χωριό, υπάρχει ένα υπέροχο μονοπάτι, με τοπική ονομασία “Τσουβάλα”.
Το myvillage.gr ακολούθησε τον Νίκο Ντάγκα από την Trekking Hellas Αν.Θεσσαλίας και τον “ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟ ΟΜΙΛΟ ΝΕΑΣ ΙΩΝΙΑΣ” σε αυτή την απίθανη περιπέτεια.
Μέσα στο δάσος της Μελιβοίας που έχει σύμβολο τον Φιλοκτήτη, μυθικό βασιλιά και ήρωα του Τρωικού πολέμου, σε αυτή την παραμυθένια διαδρομή συναντήσαμε πανέμορφα μονοπατάκια, ξύλινα γεφύρια, ρυάκια, τρεχούμενα νερά, πανύψηλα δέντρα.
Καταπληκτικοί είναι οι καταρράκτες της Μελιβοίας μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο.
Ακολουθούσαμε την ροή του ποταμού πολλές φορές παράλληλα, άλλες φορές πάνω από ξύλινα γεφύρια, άλλες φορές τον χάναμε αλλά πάλι ξεπρόβαλε μπροστά μας, μέχρι και καταρράκτης γινόταν.
Ο καιρός καλός, μας έκανε ευχάριστη την διαδρομή, αλλά ακόμα πιο ευχάριστη ήταν η παρέα με τα μέλη του συλλόγου αλλά και την καθοδήγηση του αρχηγού μας του Νίκου.
Η διαδρομή εύκολη και ευχάριστη, αλλά σίγουρα θα πρέπει να φοράτε άνετα παπούτσια και να έχετε μαζί σας νερό, μια δεύτερη αλλαξιά, σε περίπτωση που ιδρώσετε, ένα αδιάβροχο μπουφάν, καπέλο ή σκούφο, μαγιό το καλοκαίρι και οπωσδήποτε φωτογραφική μηχανή, δύσκολα θα αποτυπωθεί όμως στον φακό η απέραντη ομορφιά αυτού του δάσους.
Το μονοπάτι έχει καλή σήμανση, την αρχή του θα την βρείτε εύκολα στην Μελιβοία, η κατάβαση είναι περίπου 2,5 ώρες και καταλήγει στο κτήριο των Ηλεκτρολόγων στην παραλία της Βελίκας, καλό θα ήταν όμως αν δεν ξέρετε την περιοχή να συμβουλευτείτε ειδικό.
Σημείωση : η διαδρομή στον χάρτη είναι ενδεικτική και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματική διαδρομή.

Δείτε το Βιντεάκι στο ΥouΤube : http://www.youtube.com/watch?v=J6Depj11Kc0&sns=em

.
Στη νότια πλευρά της Κρήτης και 41 χλμ από το Ρέθυμνο βρίσκεται ο οικισμός Σούδα με την καταπληκτική παραλία του. Εκεί τελειώνει ο παραλιακός δρόμος από τον κόλπο του Πλακιά και απλώνεται η παραλία με την χοντρή άμμο, τα γαλανά νερά και τα βράχια στην άκρη.
Στην παραλία υπάρχουν ομπρέλες, ξαπλώστρες, ντουζιέρα, αλλά και 2 ταβερνάκια με παραδοσιακή Κρητική κουζίνα.
Στην αμμουδερή παραλία μπορείς να απολαύσεις το μπάνιο σου και αν θέλεις να δεις τον βυθό με μάσκα δεξιά της παραλίας υπάρχουν πανύψηλα βράχια, επίσης και αριστερά υπάρχουν μικροί κολπίσκοι με βράχια και κρυστάλλινα νερά που κάνουν το κολύμπι πιο ενδιαφέρον.
Όταν στην Κρήτη έχει βοριάδες η παραλία της Σούδας αλλά και του Πλακιά είναι κατάλληλες για κολύμπι γιατί το κύμα δεν έρχεται προς την παραλία.
Τα νερά είναι αρκετά κρύα και αναζωογονητικά και αυτό οφείλεται στον ποταμό Φοίνικα που τρέχει νερό όλο τον χρόνο και διασχίζει την καταπράσινη κοιλάδα με τους φοίνικες που είναι πίσω από την παραλία.
Δείτε περισσότερες φωτογραφίες με συντεταγμένες ΕΔΩ .